117 ปล่อยเมียกู คาร์มิล❤️ณัชชา

1558 คำ

ร่างบางในชุดนักศึกษา เสื้อตัวเล็กกระโปรง ตัวสั้นเลยเข่าขึ้นไปจนเห็นเรียวขาขาวสวยน่ามอง สวมใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดตา กำลังก้าวขาฉับๆตรงไปยังร้านชาบู เพียงไม่นานก็เดินมาถึง กวาดสายตาหาไม่นาน ก็พบกับหนุ่มหล่อที่โบกไม้โบกมือให้ พร้อมยิ้มละมุนอย่างที่เคยทำ เพียงแค่เห็นหน้าหล่อของฮันเตอร์ ณัชชาก็ยิ้มกว้างตอบกลับ ก่อนจะสาวเท้าเล็กรีบเดินเข้าไปหา “ พี่พีช พี่ฮันเตอร์ พี่ไตเติ้ลสวัสดีค่ะ ” พอมาถึงณัชชาก็รีบทักทายพี่ๆ และนั่งลงข้างๆฮันเตอร์ เพราะเหลือที่ว่างเพียงที่เดียว เหมือนทุกคนจงใจให้เธอนั่งข้างกับพี่ฮันเตอร์นั่นแหละ “สวัสดีครับ/สวัสดีครับ” สองหนุ่มตอบรับณัชชาอย่างอบอุ่น “ นี่ครับพี่ตักให้” นั่งลงได้ไม่นาน พี่ฮันเตอร์ก็จัดการตักอาหารมาให้เต็มไปหมด กุ้งหอยปูปลา ครบจบในจานเดียว “ พอก่อนค่ะพี่ฮันเตอร์ เดี๋ยวหนูกินไม่หมดกันพอดี” เมื่อเห็นเขาตักมาเยอะเกิน ณัชชาจึงรีบห้ามไว้ ส่วนพีชกับไตเ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม