หลังจากที่เอมิเดินออกไปแล้ว ณัชชาก็มองหน้าของคาร์มิลอย่างไม่สบายใจ จริงอยู่ที่เธอชอบกวนประสาทเอมิ แต่ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้นานไปคงไม่ดีแน่
“ พี่ควรพูดกับพี่เอมินะคะ”
ณัชชารีบบอกเขา เพราะดูจากสีหน้าของคาร์มิลแล้ว ก็ดูมีความกังวลอยู่บ้าง เพราะเพื่อนคนนี้คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง เธอไม่เคยมีแฟนเลยและยังดูแลเขาเป็นอย่างดี แน่นอนว่าเขารู้ว่าเอมิคิดยังไง
“อืม เอาไว้เดี๋ยวพี่พูดกับเอมิเองไม่ต้องห่วงนะ”
เขาพูดเพื่อให้เธอสบายใจ จนเพื่อนสองคนต่างก็มองหน้า ไม่คิดว่าเพื่อนเขาพูดยาวๆกับเขาเป็นด้วย
“ เดี๋ยวนี้มึงไม่เป็นใบ้แล้วหรอสัส น้องณัชชามียาดีอะไรครับ ทำไมเพื่อนพี่เปลี่ยนไปเป็นคนละคนแบบนี้”
ขนาดเพื่อนเขาเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อ
“ ไม่ได้มียาดีอะไรนี่คะ พวกพี่ก็พูดไป”
เมื่อโดนแซวหนักเข้าเธอก็เขินอาย แซวตั้งแต่เดินมาถึงจนตอนนี้ เพื่อนของพี่เขาก็ยังไม่หยุดแซวเธอเลย
“ ไม่ต้องไปสนใจไอ้พวกนี้หรอก พว
