86 ผีเห็นผี คาร์มิล❤️ณัชชา

1511 คำ

“น้องครับ ตรงนี้มีคนนั่งรึเปล่าครับ พวกพี่ขอนั่งด้วยได้ไหม พอดีไม่มีโต๊ะว่างแล้วครับ” นั่งได้สักพัก ก็มีรุ่นพี่มาขอนั่งด้วย แต่พอฉันเงยหน้าขึ้นไปมอง ก็เห็นเป็นรุ่นพี่ผู้ชายสามคน และฉันก็จำได้ว่าพี่คนนี้เคยมาขอ LINE ฉัน ให้กับเพื่อนคนที่ยืนอยู่ข้างเขาในตอนนี้ “ ไม่มีค่ะพวกพี่นั่งได้เลย” ข้างฉันมันว่างจริงๆ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะห้ามไม่ให้พวกเขานั่ง “ ขอบคุณครับ เห็นหรือเปล่าไอ้เมฆากูบอกแล้วว่าน้องคนสวยใจดี ” พวกพี่นั่งลง พร้อมกับสนทนากันไปพราง จนฉันต้องหันควับไปมอง หนึ่งในสามคนนี้ชื่อเมฆา “ พี่คนไหนชื่อเมฆาเหรอคะ” ฉันมองหน้าพี่ทั้งสาม แล้วรีบถามขึ้นทันที “ พี่เองครับ น้องมีอะไรกับพี่หรือเปล่า” หนึ่งในสามคนรีบยกมือขึ้นเพื่อแสดงตัว “ พอดีหนูได้พี่รหัสชื่อเมฆาปี2 ใช่พี่หรือเปล่าคะ” ถ้าเป็นพี่เขาจริง ก็ไม่ต้องเสียเวลาตามให้ยากแล้ว “ ใช่ค่ะพี่เอง เรานี่เองที่เป็นน้องรหัสพี่ พี

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม