“มองหาใครเหรอหนู” อดีตรองอธิบดีถามด้วยน้ำเสียงเอ็นดู อย่างที่ผู้หลักผู้ใหญ่จะใช้พูดกับคนที่เด็กกว่ามากอย่างเธอ แต่อย่างไรเสีย พวงดอกแก้วก็ไม่ได้รู้สึกดีกับคนตรงหน้าสักนิด
“เราไปคุยกันข้างนอกดีมั้ยหนู ในงานนี้คนเยอะ ฉันเวียนหัว” ผู้สูงวัยถือวิสาสะจับข้อมือของหญิงสาว พวงดอกแก้วบิดออกช้าๆ พยายามให้เสียมารยาทน้อยที่สุด ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว อยากจะกระชากกลับมาสุดแรงก็ตาม แล้วขยับออกห่าง ใบหน้าของอดีตรองอธิบดีมองเธอด้วยความไม่พอใจ
“คุณพ่อหนูไม่ได้บอกเหรอว่าฉันเป็นใคร”
“บอกค่ะ แต่ดอกแก้วคิดว่าไม่จำเป็นที่ดอกแก้วจะต้องไปกับท่าน”
“ฉันว่าจำเป็นมากนะ เราควรทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้”
“ไม่จำเป็นหรอกครับท่าน” เสียงเข้มดุแสนคุ้นเคยดังขึ้นข้างหลัง ทำให้พวงดอกแก้วรีบหันกลับไปมอง หญิงสาวยิ้มกว้างอย่างยินดีที่เห็นเขายืนอยู่ตรงนี้
หากแต่คนที่มองหญิงสาวคุยกับชายสูงวัยผู้นี้อยู่นานแล้วกลับมองเธอด
