ขอเห็นแก่ตัว

1673 คำ

** คำเตือน❗️เรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อและสิ่งลี้ลับเหนือธรรมชาติ ขอให้ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านครับ🩷 “ อันตราย! ” กึด ตุบ “ โอ้ย! ” “ คุณจะทำบ้าอะไรเนี่ย เดี๋ยวก็ตกลงไปตายหรอก ” ร่างสูงถูกคว้าคอเสื้อแล้วกระชากจากทางด้านหลังอย่างแรงจนเซล้มลงไปกับพื้นเกิดเสียงดัง " อย่ามายุ่งกับฉัน! " " ถ้าฉันไม่ห่วงว่าสถานที่โปรดของฉันจะกลายเป็นสถานที่ไว้อาลัยคนตายให้กับคุณฉันคงไม่เข้ามาห้ามหรอกนะ" " เหอะ! " ชายร่างสูงก้มหน้าก้มตามองพื้นแค่นหัวเราะเยาะตัวเองออกมาด้วยความสมเพชตัวเอง เพราะคำพูดจากเสียงหวานที่ยังไม่ทันได้เห็นหน้าของเจ้าของเสียง แต่ในสถานการณ์ขับขันเช่นนี้เขาเองยังเผลอคิดว่าแค่เสียงยังน่ารักเลย ใบหน้าคงน่ามองน่าดู “ นี่คุณคะได้ฟังที่ฉันพูดบ้างหรือเปล่า” เสียงหวานยังคงดังเจื้อยแจ้วโดยไม่คิดจะช่วยดึงร่างสูงขึ้นจ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม