“ออกค่าย”

ฉันนั่งอยู่ในรถข้างพี่แทน มองวิวสองข้างทางที่ค่อย ๆ เปลี่ยนจากถนนโล่งไปเป็นถนนในเมืองที่เริ่มมีผู้คนและรถรามากขึ้น แสงแดดเช้าสาดผ่านกระจกทำให้บรรยากาศภายในรถดูอบอุ่น ผมพี่แทนยังคงจับพวงมาลัยมั่นคง แต่สายตาก็ยังคอยเหลือบมามองฉันเป็นระยะ ๆ เสียงเครื่องยนต์ทุ้มต่ำผสมกับเพลงเบา ๆ จากวิทยุ ทำให้บรรยากาศในรถดูผ่อนคลายขึ้น ฉันชำเลืองมองคนข้าง ๆ แล้วยิ้มลอบ ๆ ให้ตัวเอง แต่ก็สะดุ้งเบา ๆ เมื่อเขาพูดขึ้นอย่างนุ่มนวล “หิวหรือเปล่า แวะกินอะไรก่อนไหม” พี่แทนถาม ฉันเงยหน้ามองเขาเล็กน้อยก่อนจะส่ายหัว “ไม่อ่ะ เดี๋ยวสาย ไอแบมไลน์มาตามแล้วด้วย” ฉันตอบ พร้อมยื่นมือถือในมือให้เขาดู สายตาของเขาลอดมองจออย่างรวดเร็ว ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ เหมือนรับรู้สถานการณ์โดยไม่รบกวนความคิดฉัน รถเคลื่อนช้า ๆ ผ่านถนนภายในมหาวิทยาลัย นักศึกษาหลายคนเดินข้ามถนนด้วยเสียงหัวเราะและสนทนาเบา ๆ ผสมกับเสียงจักรยานและสกูตเตอร์ที่แล่