“อืมมม คุณปัถย์”
อริสาสะดุ้งตื่นมากลางดึก เมื่อรู้สึกว่ามีใครมานอนกอดและลูบคลำบีบขยำหน้าอกอวบของเธอ
“ริสา ออกไปคุยกับผมหน่อยสิ ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย”
“มันดึกแล้วนะคะ ไว้คุยวันหลังเถอะ”
เธอเอ่ยปฏิเสธเพราะกลัวว่าเขาจะเรียกเธอไปทำอย่างอื่นอีก ไม่น่าจะใช่เรื่องที่เรียกเธอไปคุย
“คุยกันจริงๆ ผมไม่ได้จะทำอะไร”
น้ำเสียงจริงจังเอ่ยออกมา เธอรู้สึกใจไม่ดี เมื่อครอบครัวของเขามาหาและคงกำหนดวันแต่งงานที่แน่ชัด หรืออาจกำลังระแคะระคายอะไรในเรื่องของเขากับเธอ มาวันนี้เขาอาจมาขอพูดคุยเพื่อขอยุติความสัมพันธ์ที่ต้องหลบๆซ่อนๆนี้กับเธอก็ได้ จะบอกว่าโล่งอก มันก็โล่งอยู่หรอกที่ไม่ต้องใช้ร่างกายล้างหนี้แค้นให้เขา แต่อีกความรู้สึกหนึ่ง ก็ใจหายเหมือนกัน คงไม่มีอีกแล้ว ที่จะได้นอนกอดผู้ชายที่เธอรักจนสุดหัวใจคนนี้
เธอเดินตามเขาออกมานั่งคุยกันที่โซฟากลางห้องนั่งเล่น ยิ่งในแสงสว่าง ยิ่งเห็นสีหน้าและท่าทางที่แสนจ
