“หยุดนะ! อย่าพูด เพลงไม่อยากฟัง” เพลงรักเอามือปิดหูสองข้าง เธอไม่อยากฟังเรื่องสกปรกที่มันทำกับเธอ
“หึ! ร่านจนหอยแฉะ ถูกคนขับรถเลียจนแตกคาปาก เรื่องจริงทั้งนั้น ทำเป็นรับไม่ได้”
มันว่าแล้วอุ้มเพลงรักไปวางลงบนเบาะเดิม มันก้มลงหยิบกางเกงมาสวม แล้วปีนกลับไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับตามเดิม ก่อนจะออกรถ มันหันมาบอกเธอว่า
“แต่งตัวซะ แล้วอย่าปากโป้งไปฟ้องใครล่ะ ไม่อย่างนั้นคนอื่นได้รู้กันแน่ว่า มึงถูกกูเลียหอยจนน้ำแตกคาปาก”
เพลงรักกลั้นสะอื้นไว้ในอก เจ็บใจ คับแค้นใจ เธอไม่กล้าฟ้องลุงใหญ่แล้ว เธอกลัวเขารู้ว่า ร่างกายที่เคยเป็นของเขาคนเดียว ตอนนี้แปดเปื้อนด้วยน้ำมือของคนขับรถชาติชั่ว แม้มันจะไม่ได้สอดใส่ลึกล้ำ แต่สิ่งที่มันทำกับเธอก็ทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงตัวเองเหลือเกิน เธอกลัวลุงใหญ่รับไม่ได้ กลัวเขาไม่เอ็นดูเธอเหมือนเดิม เธอจึงคิดจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ
เพลงรักปาดน้ำตาออกจากแก้มเนียน เธอก้มลง
