ในเวลาต่อมา…
เมื่อทุกคนพากันกลับบ้านหมดพ่อพายุอ้อนวอนขอร้องชวนเมียกลับแต่เมียรักไม่ยอมกลับเขาเลยต้องตัดสินใจนอนที่นี่ทั้งที่ไม่เต็มใจเลยสักนิด
ร่างหนาของพ่อตานั่งตรึงอยู่บนโซฟาอย่างรู้สึกหงุดหงิดเขารู้สึกผิดที่ผิดทางไปซะหมด ตาคมกวาดสายตามองไปทั่วห้องรับแขกหรูของตกแต่งทุกชิ้นล้วนมีค่ามีราคาทั้งนั้น
กระทั่ง…
”ผมจะไปโรงงานนะครับถ้าพ่ออยากได้อะไรเรียกแม่บ้านได้ตลอด“ ลีอาร์เดินมาบอกพ่อตาเขามีงานด่วนที่โรงงานเลยต้องรีบไปจัดการ
ขวับ!!
ตาคมหันขวับไปมองยังลูกเขยมันกวนตีนเขามากทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ได้ชอบขี้หน้ากวน ๆ ของมัน ๆ ก็ขยันเรียกเขาพ่อ ๆ ไม่เลิกถ้าอย่าเกรงใจเมียจะซัดให้สักหมัด
“ไปกับใคร“ น้ำเสียงแหบหาวเอ่ยถามห้วน ๆ
”น้องครับ“
”ลูกกูไม่มีงานมีการทำหรือไง?“ ลูกสาวเขาเลื่อนทุกอย่างออกอย่างไม่มีกำหนดเพราะมันคนเดียวนี่หายแล้วก็ยังจะลากลูกเขาไปโรงงานนั่นอีก
”น้องรอย้ายโรงงานครับ“ ลีอาร
