บทที่ 1 ลีอาร์

ลีอาร์ ลูกชายมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลจากประเทศอังกฤษเขาคือทายาทคนที่ 2 ของมาเฟียลูคัสและนายหญิงไลลาหญิงสาวชาวไทยผู้สวยและเพรียบพร้อมเป็นอย่างมากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนทั้งสองต้องรับหน้าที่ทุกอย่างต่อจากท่านลูคัสแต่นายใหญ่แห่งอาณาจักร ลูคัส ก็ยังคงคอยประคับประคองลูกชายทั้ง 2 เอาไว้แม้ว่าลูกทั้ง 2 ของเขาจะมีความสามารถมากก็ตาม “คุณโทรหาลูกบ้างหรือยังคะ” นายหญิงไลลาเอ่ยถามสามีเธอพยายามโทรหาลีอาร์แล้วหลายครั้งแต่ลูกไม่ยอมรับสายเธอเลยจนต้องมาหาสามีถึงห้องทำงานเพราะเป็นห่วงลูกกลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้นเพราะลีอาร์บินไปประชุมด่วนที่ประเทศไทย “มันโตแล้วที่รักอย่าเป็นห่วงมันนักเลย” ท่านลูคัสเอ่ยบอกภรรยาเมียเขายังห่วงลูกเหมือนลูกอายุ 5 ขวบ “คุณไม่ห่วงลูกเหรอค่ะอย่าลืมสิว่าเรามีศัตรูอยู่ที่นั่นนะ” คุณหญิงไลลาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ใบหน้าสวยดูวิตกกังวลมากจนสามีอดที่จะสงสารไม่ได้ แต่จะให้ทำยังไงในเมื่องานทุกอย่างมันก็เร่งด่วนและสำคัญมาก อีกทั้งเรื่องศัตรูเขาเชื่อว่าหากเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นลูกชายของเขาก็จัดการได้และยังมีลูกน้อง บอดี้การ์ดอีกมากมายคอยดูแลทั้ง 2 อยู่ที่นั่น “เห้อ เดี๋ยวผมลองโทรหามันดู” ท่านลูคัสหยิบมือถือราคาแพงขึ้นมากดโทรออกหาลูกชายตัวดีที่แม่โทรไปไม่ยอมรับ “ไอ้ลูกเวร!!! ทำไมไม่รับสายวะ” ท่านลูคัสกดโทรออกหลายสายแต่ลูกชายตัวดีดันไม่ยอมรับสายเขาด้วยนี่สิ “คุณลองโทรไปหาบอดี้การ์ดของลูกสิคะ” คิดว่าถ้าติดต่อบอดี้การ์ดได้เธอได้คุยกับลูกชายแน่นอน “รอสักครู่ครับนายหญิง” ท่านลูคัสได้แต่ส่ายหัวไปมาให้กับเมียรักนี่ลูกเพิ่งไปได้แค่ 2 วันเมียยังเป็นขนาดนี้แล้ว เขาวางแผนจะให้ลีอาร์ไปดูแลงานทุกอย่างที่นั่นและมันก็เป็นธุรกิจสีเทาซะด้วยสิ นี่ถ้าเมียรู้เมียเขาไม่ตรอมใจตายเลยหรือไง “ไอ้อาโนว์ นายมึงไปไหนนายหญิงโทรจนโทรศัพท์จะระเบิดแล้วไม่รับสายวะ” ท่านลูคัสเอ่ยถามบอดี้การ์ดของลูกชายคนเล็ก “เออ นะ…เออ” อาโนว์อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จนท่านลูคัสสงสัยจึงเอ่ยถามขึ้นในประโยคต่อมา “เออ อะไรของมึงนายมึงไปไหนกูถาม” ท่านลูคัสเอ่ยถามขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงดุๆ “คือนายกำลังปลดปล่อยครับ” “ปลดปล่อย ป่านนี้ไม่ตายไปแล้วเหรอวะนี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว” ท่านลูคัสเอ่ยถามด้วยความตกใจก่อนจะหันไปมองเวลาตอนนี้มันบ่าย 3 กว่าเข้าไปแล้ว “นายครับที่นี่เพิ่งจะ 4 ทุ่มครับ” อาโนว์รีบเอ่ยบอกเวลาที่ไทยออกไป “เออวะ กูลืมงั้นแค่นี้เดี๋ยวนายมึงเสร็จธุระแล้วก็บอกให้โทรมาหานายหญิงด้วย” “ครับ” อาโนว์ตอบรับคำนายใหญ่ก่อนที่ท่านลูคัสจะกดตัดสายไป “ที่รักที่ไทยตอนนี้ 4 ทุ่มแล้ว” ท่านลูคัสหันมาเอ่ยบอกภรรยาเพื่อให้เธอได้เบาใจลง “แล้วลูกทำอะไรอยู่คะ ทำไมไม่รับสายฉันเลย” “เดี๋ยวมันโทรมาที่รักก็ถามมันเอาเองแล้วกัน” ท่านลูคัสไม่รู้จะตอบภรรยาว่ายังไงจึงเอ่ยปัดไปให้ลีอาร์แทน ก่อนที่เขาจะก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารบนโต๊ะต่อ -อีกด้าน- ประเทศไทย ภายในห้องพักของโรงแรมแห่งหนึ่ง “คุณลีอาร์คะ อย่าเพิ่งใส่เสื้อผ้าสิค่ะกันย์ยังอยากโดนคุณกระแทกอีกจัดให้หน่อยได้ไหมคะ คุณทำตั้งนานเสร็จไปน้ำเดียวเอง“ ร่างบางของนักศึกษาสาวที่รับจ๊อบพิเศษลุกออกจากที่นอนทั้งที่เนื้อตัวของเธอยังเปลือยเปล่าและสาวเท้าเดินเข้าไปหาลีอาร์ที่กำลังจะสวมใส่เสื้อผ้า เรียวนิ้วของเธอกรีดกรายไปตามล่อนหน้าท้องสวยงามของมาเฟียหนุ่มและเอ่ยขออีกคนด้วยน้ำเสียงออดอ้อน เขากระแทกเธอนานมากและปลดปล่อยไปแค่ครั้งเดียว เธอเองก็เพิ่งเคยเจอลูกค้าแบบนี้ ”เธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉันสำหรับผู้หญิงค้ากามอย่างเธอแค่น้ำเดียวในถุงยางมันก็มากพอแล้ว“ เขาเอ่ยว่าหญิงสาวด้วยถ้อยคำสุภาพแต่เจ็บลึกและชี้ไปยังถุงป้องกันราคาแพงที่เขาถอดทิ้งไว้บนพื้นจนกันย์หน้าเปลี่ยนสีไปทันที กันย์มาจากแม่เล้าชื่อดังที่คร่ำหวอดอยู่ในวงการค้ากามมานานเด็กในสังกัดทุกคนล้วนสวย หุ่นดีและส่วนใหญ่จะเป็นนักศึกษาที่ต่างพากันมาหางานพิเศษ ทำหรือแม้แต่ลูกหลานคนรวยที่รักในเรื่องอย่างว่าก็ยังเลือกที่จะมาทำงานอยู่ในสังกัดของแม่เล้าคนนี้ “กันย์ขอโทษนะคะที่ทำให้คุณอารมณ์เสีย“ หญิงสาวเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดแขนเรียวสองข้างตั้งท่าจะสวมกอดร่างหนาตรงหน้าแต่ทว่า… ”หยุด ถอยไปให้ไกล ๆ ส่วนเงินคนของฉันจะจัดการให้เธอเอง“ ร่างบางหยุดนิ่งไปทันทีหลังจากได้ยินเสียงเอ่ยห้ามของเขา ลีอาร์ไม่คิดสนใจต่อให้เธอสวยราวกับเทพธิดาสำหรับเขาแค่ครั้งเดียวมันก็เกินพอ ผู้หญิงที่ซื้อได้ด้วยเงินไม่ว่าจะมาในรูปแบบไหนก็ไม่ใช่สเป็กเขาอยู่ดี ”นายครับ นายใหญ่โทรมาบอกว่าให้นายโทรหานายหญิงด้วยครับ“ อาโนว์รีบเอ่ยบอกทันทีหลังจากเห็นผู้เป็นนายเดินออกจากห้องมา ลีอาร์ไม่รอช้ารีบกดโทรออกหาผู้เป็นแม่ เขาได้ยินแล้วกับสายเรียกเข้าหลายสายที่โทรเข้ามาแต่เขามัวกระแทกยัยคนนั้นเลยไม่ได้รับสาย “นี่ครับค่าตัวของคุณและก็กระเป๋าอย่าลืมนะครับกฎของนายคือ ห้ามแสดงตัวตนไม่ว่าจะเจอกันที่ไหน ห้ามตามวอแวจบแล้วจบเลย ห้ามทักทายหรือทำเหมือนรู้จักกัน ห้ามแสดงความเป็นเจ้าของในตัวนายเพราะคุณไม่มีสิทธิ์ คุณก็แค่ผู้หญิงบริการที่นายใช้เงินซื้อแล้วจบไปและไม่มีการซ้ำเพราะนายไม่กินของซ้ำ หวังว่าคุณจะเข้าใจที่ผมบอกและถ้าไม่อยากมีปัญหาคุณก็ควรที่จะทำตามทุกข้อที่ผมบอกนะครับ” อาโนว์ส่งเงินหลายหมื่นบาทให้กับเด็กสาวและกระเป๋าสะพายคืนเธอไปลีอาร์รอบคอบเป็นอย่างมากและเขาก็ระวังตัวดีเขาจะให้คนของเขาเก็บกระเป๋าและอุปกรณ์สื่อสารของคู่นอนทุกครั้งเพราะกลัวว่าจะโดนอัดคลิป เก็บภาพไปแบล็กเมลเขาในภายหลังก่อนจะเอ่ยบอกกฎข้อตกลงกับเธอออกไปและรีบสาวเท้าเดินออกจากห้องตามเจ้านายไปที่รถ “ชิ คิดเหรอว่าฉันจะสนไอ้กฎบ้าบอคอแตกนั่นรู้จักกันย์ติกาน้อยไป” เด็กสาวเอ่ยขึ้นก่อนที่เธอจะมารับงานนี้เธอเองก็เช็คประวัติลูกค้ามาแล้ว พอเห็นว่าเป็นมาเฟียหนุ่มที่ชื่อลีอาร์เธอก็รับงานนี้ทันที กันย์คือลูกสาวนักธุรกิจชื่อดังที่หอบเอาเสื่อผืนหมอนใบห้ามน้ำข้ามทะเลมาจากประเทศจีนมาลงทุนทำธุรกิจใหญ่โตจนประสบความสำเร็จร่ำรวยเป็นอย่างมาก แต่เธอค่อนข้างที่จะรักสนุกและชอบที่จะมีความสัมพันธ์กับเหล่าคนมีชื่อเสียงหรือผู้มีอิทธิพล ร่างบางเดินไปนั่งลงบนเตียงก่อนที่เธอจะหยิบมือถือออกจากกระเป๋าขึ้นมาอ่านประวัติของลีอาร์อีกครั้ง ”งานดีขนาดนี้ปล่อยไปก็โง่สิ“ กันย์เอ่ยพึมพำและยกยิ้มด้วยความพอใจในตัวมาเฟียหนุ่ม ^^