สามวันต่อมา
โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง…
”1 2 3 เบ่งค่ะ“ เสียงคุณหมอนับแล้วบอกคุณแม่ที่นอนเหงื่อตกอยู่บนเตียง อือ… น้ำฝนหลับตาปี๋กัดฟันออกแรงเบ่งในจังหวะสุดท้ายที่เธอคิดว่าครั้งนี้ยังไงก็ต้องออกแต่ทว่าอาการปวดเบ่งก็หายไปอีกครั้ง
“เฮียข๋า ฝนขอกำลังหน่อยนะคะ” น้องลืมตาขึ้นมาเอ่ยบอกมาเฟียหนุ่มที่กำลังนั่งซับเหงื่อให้กับเธอ
ฟอด!!
“คนเก่งของเฮียอดทนอีกนิดนะครับ” เขาก้มลงไปหอมเข้าที่หน้าผากคนรักเบา ๆ มือก็ยังใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อให้น้องอยู่ตลอด เกือบครึ่งชั่วโมงแล้วที่เขาได้เข้ามานั่งให้กำลังใจคนรักในห้องนี้
“น้องกลับหัวพร้อมออกมาแล้วค่ะถ้าปวดคุณแม่ก็เบ่งได้เลยนะคะ” คุณหมอที่นั่งอยู่ปลายเตียงเอ่ยบอกและมีพยาบาลหลายคนยืนคอยช่วยเหลือคุณหมออยู่ไม่ห่าง
อือ!!!
แต่ทว่าไม่นานน้ำฝนก็ปวดเบ่งขึ้นมาอีกครั้งมือบางข้างหนึ่งจับมือคนพี่เอาไว้แน่นและออกแรงเบ่งจนหน้าแดง ก่อนที่ความรู้สึกโล่งจะเข้ามาแทนที
