เวลาต่อมา…
ภายในห้องรับแขกของบ้าน
“เมื่อวานมึงเรียกลมไปช่วยงาน” พ่อพายุวางแก้วกาแฟในมือลงและเอ่ยถามลีอาร์เขารู้เรื่องนี้มาจากสายลม
“ครับ ผมโอนหุ้นที่บริษัทของผมทั้งหมดให้น้องแล้วครับ” ลีอาร์ไม่คิดที่จะปิดบังอะไรอยู่แล้ว
“น้ำฝนจะทำได้?”
“เดี๋ยวสักพักน้องก็จะเข้าใจงานและทำทุกอย่างได้เองครับ“
”มีอะไรให้กูช่วยก็เอามา“ พ่อพายุเอ่ยบอกทำให้ลีอาร์ต้องหันไปมองหน้าพ่อตาทันที เขารู้มานานแล้วจากคำบอกเล่าของน้องว่าพ่อตาเขาก็เป็นอีกคนที่เก่งกาจด้านเอกสารมาก ๆ แต่ไม่คิดเลยว่าคนตรงหน้าจะเปิดโอกาสให้เขามากถึงขนาดนี้
”ผมอยากให้พ่อช่วยเรื่องโรงงานของน้องมากกว่าที่นั่นงานค่อนข้างจุกจิกหรือไม่เราก็ต้องหาคนช่วยเพิ่มผมบอกแล้วแต่น้องไม่ยอมเลยครับ“
“อืม กูเคยบอกน้ำฝนแล้วว่าอย่าทำเลยจริง ๆ โรงงานเสื้อผ้าทำไปก็จะมีแต่จะเข้าเนื้อเถือหนังเจ้าของก็เท่านั้นแต่ในเมื่อลูกอย่างมีแบรนด์เป็นของตัวเองกูก็ห้ามไม่
