เช้าวันใหม่!!
เวลา 08:00 น.
บนเตียงกว้างลีอาร์ตื่นตั้งแต่เช้าอย่างเช่นทุกวันปกติเวลานี้เขาจะต้องออกกำลังกายจนเหงื่อชุ่มแต่พอมีคนตัวเล็กมานอนด้วยเรื่องออกกำลังกายกลายเป็นเรื่องไม่สำคัญอีกต่อไป แขนแกร่งโอบกอดร่างเล็กเอาไว้แน่นดวงตาสีนิลคู่คมจ้องมองใบหน้าสวยที่เขาจัดหนักตลอดทั้งคืนอย่างรักใคร่
ทว่า…
ครืด ครืด….
เสียงมือถือราคาแพงของน้ำฝนที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงก็ดังขึ้นลีอาร์เอื้อมไปหยิบมาดู ตาคมนิ่งไปทันทีหลังจากเห็นสายเรียกเข้า
สายเรียกเข้า…
อาลม
”อือ…ใครโทรมาเหรอคะ“ น้ำฝนได้ยินเสียงมือถือของตัวเองก็งัวเงียตื่นขึ้นมา เธอเอ่ยถามคนพี่
”สายลมโทรมาครับ“ เขาบอกน้องเสียงเรียบใจแกร่งเริ่มรู้สึกไม่ดีขึ้นมาไม่ใช่เพราะกลัวสายลม แต่เขากลัวว่าเธอจะต้องกลับบ้านทิ้งเขาไป ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขาวโพลนด้วยความตกใจก่อนที่เธอจะดีดตัว พรึบ! ลุกออกจากที่นอน
”เฮียเงียบ ๆ นะคะ ชู่ว์!” นิ้วชี้เรียวยาว
