23
- ระยะทางไกล –
สองปีผ่านไป
เวลาผ่านไปเร็วสุด ๆ เลยว่ามั้ยตั้งแต่เขาไปรักษาตัวที่ต่างประเทศนี่ก็เป็นเวลากว่าสองปีแล้ว คุณแม่ของเวย์ก็คอยโทรถามไถ่ และบอกเล่าถึงอาการของเวย์ให้อยู่เสมอ เคสของเวย์เป็นเคสที่ถือว่าท้าทายความสามารถของแพทย์มาก ๆ แต่เมื่อร่างกายของเวย์เริ่มตอบรักการรักษานั่นก็ทำให้ฉันรู้สึกใจชื่นมาหน่อย
วันนี้หลังจากเลิกงานฉันมีนัดกับแพรว เพราะแพรวกำลังสถานะตึงเครียดกับพี่เจเดน ฉันที่เป็นเพื่อนก็ต้องออกไปกับเธอ
“ร้านเหล้าได้ไหม ฉันอยากดื่ม” แพรวหันมาหน้ามุ่ยกับฉันเพราะอารมณ์ไม่ดี แน่นอนว่าฉันคงไม่ขัดใจเธอหรอก
“ได้สิ แต่ฉันคงไม่ดื่มนะ”
“อืม..ได้หมดขอแค่แกมาอยู่เป็นเพื่อนฉัน”
วันนี้เรามาร้านนั่งดื่มสบาย ๆ เป็นร้านอาหารกึ่งคลับ แบบ Outdoor ดังนั้นการแต่งตัวของเราทั้งสองคนจึงอยู่ในลุคสบาย ๆ ไม่ได้หวือหวาอะไร
“แกมีปัญหากับพี่เจเดนเรื่อง”
“ฉันเห็นเขาอยู่กับผู้หญิง”
“หืม...
