เข้าใจกันคนละทาง

1009 คำ

“ความจริงก็ปัญหาจุกจิกในฟาร์มนิดหน่อยน่ะ พี่เครียดๆ เลยอยากไปเที่ยว พิณยังไม่เคยไปบ้านลุงที่ระนองเลยใช่ไหม” ไหนๆ เธอก็เข้าใจแบบนั้น รับสมอ้างเสียเลย “ค่ะ ยังไม่เคยไป พี่คินอยากไปเหรอคะ” เธอถาม “จ้ะ พี่อยากชวนพิณไปเกาะพยาม สวยนะเราไปค้างกันสักสองสามวัน ลุงมีบ้านพักบนเกาะอยู่ได้สบายๆ” “ก็ดีนะคะ พาน้องมุกไปด้วย” หญิงสาวตาเป็นประกาย เธอไม่ได้ไปไหนมานานแล้ว อยู่แต่บ้านกับโรงแรมวนไป มีบ้างได้ไปซื้อของ เข้าฟิตเนทก็เข้าที่โรงแรม ชีวิตวนเวียนแค่สองสามที่ “เราจะไปเมื่อไหร่ดีคะ” เธอถาม จะได้เตรียมเก็บของ “ไปกันพรุ่งนี้เลยไหม พี่เคลียร์งานหมดแล้ว ออกกันสักสายๆ ขับรถไประนองสองชม.กว่าก็ถึง แล้วแวะบ้านลุงพาน้องมุกไปหาลุงกับป้า ค่อยข้ามไปเกาะ” ชายหนุ่มไม่ได้บอกเธอว่าจะฝากลูกไว้กับนายหัวภาคย์และคุณศิตา เกรงว่าเธอจะไม่ยอม เอาไว้ให้คุณศิตาออกปากดีกว่า “ได้ค่ะ พิณจะได้ไปเก็บของ” เธอกระตือรือร้นรีบเดินเ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม