ธุระสำคัญ

ค่ำวันนั้นเมื่อได้เวลาแยกย้าย ผู้ใหญ่ป้อมองดูอรุณประภาที่กำลังหลับสบายแล้วส่ายหน้า “เห็นไหม ผมบอกแล้วว่าแม่หนูจะเมา” “ไม่เป็นไรหรอกครับ ให้หลับไปก็ดี” คิรินทร์มองเธอก่อนจะหันมาทางผู้ใหญ่ “ยังไงผมก็ต้องขอบคุณผู้ใหญ่ที่ช่วยเรื่องนั้น” เขาหมายถึงเรื่องเมื่อวาน ชายร่างใหญ่ที่เอาตัวแทนไทไปเป็นคนของผู้ใหญ่ป้อไม่ใช่คนในฟาร์มมุก ความจริงเขารู้จากคนในแล้วว่าแทนไทและชัยพลได้รับการประกันตัว แต่ไม่คิดว่ามันจะมาเร็วขนาดนั้น “ไม่ใช่เรื่องใหญ่ครับนายหัว แล้วไอ้นั่นมันก็สร้างกรรมมาเยอะ มีผู้หญิงกี่คนที่เอาชีวิตไปทิ้งเพราะพวกมัน แต่พวกมันก็ยังอยู่ได้เพราะมีคนคุ้มกะลาหัว” ผู้ใหญ่ป้อพูดอย่างแค้นเคือง ผู้หญิงที่เขาพูดถึงนั้นก็เคยมีคนในเกาะด้วย “แล้วคุณเขารู้เรื่องนี้ไหมครับ ว่านายหัวทำอะไรเยอะแยะให้” ผู้ใหญ่พยักหน้าไปทางอรุณประภาที่หลับอยู่ “ผมไม่อยากบอกเขา ให้รู้เท่าที่จำเป็นก็พอครับ” ผู้ใหญ่พยักหน้