บทที่ 54
กัญญิกายกมือป้ายน้ำตา ขณะมุ่งหน้าเดินตรงไปที่รั้วหน้าคฤหาสน์ของคาร์โลส เท้าเล็กรีบก้าวเร็วๆ แต่แล้วประตูรั้วก็เปิดออก พร้อมๆ กับรถคันหนึ่งที่แล่นเข้ามา หญิงสาวเบิกตากว้าง หน้าซีดเผือด เพราะจำได้ว่าเป็นรถของใคร
คาร์โลส!
ชายหนุ่มเหยียบเบรกกะทันหันจนหัวแทบทิ่มกับกระจก เมื่อผู้หญิงที่ยืนตัวสั่นอยู่ริมทางคือกัญญิกา สตรีที่เป็นต้นเหตุให้เขาทิ้งงานและบึ่งรถกลับมาหาแบบนี้
กระจกรถถูกเลื่อนลงจนสุด นัยน์ตาคมกล้าสีน้ำเงินเข้มเต็มไปด้วยเปลวไฟ เมื่อสมองร้องบอกว่าเจ้าหล่อนกำลังจะหนี
“ระยำ!”
หญิงสาวตั้งท่าจะวิ่งหนี แต่พ่อคนตัวโตที่วิ่งปานลิงวอกก็กระโดดลงจากรถมากระชากหล่อนเข้าไปรัดแน่นเสียก่อน
“ปล่อยนะ! ทำบ้าอะไรเนี่ย...” หญิงสาวดิ้นรนสุดฤทธิ์แต่ก็ไม่ได้รับอิสรภาพอย่างที่ฝัน
“จะไปไหน?”
คาร์โลสกัดฟันแน่น คำรามออกมาอย่างเดือดดาล
“ฉันถามว่าจะไปไหนยังไงล่ะ หูแตกหรือไง!”
กัญญิกาตัวสั่นเทา
