ความเมื่อยล้าที่แผ่กระจายไปทั่วร่างทำให้ร่างเล็กบนเตียงนุ่มนอนบิดตัวไปมาอย่างเกียจคร้าน เปลือกตาคู่สวยไม่แม้แต่จะปรือขึ้นเพื่อมองสิ่งรอบข้าง
ฟอดดดดดด!!
สันจมูกโด่งกดลงบนแก้มนุ่มที่ไร้การแต่งแต้ม เขานอนมองคนด้านข้างบิดตัวไปมาอยู่นาน แม้จะกอดเอวไว้หลวม ๆ ก็ไม่เกินความสามารถในการดิ้นของคนตัวเล็กแม้แต่น้อย
"ตื่นได้แล้วมั้ง"เสียงทุ้มต่ำเจือความอ่อนโยนที่ใช้กับคนเพียงคนเดียวดังข้างใบหูเล็ก นิ้วเรียวเกลี่ยผมข้างแก้มหญิงสาวขึ้นมาม้วนเล่นพลางสูดดมอยู่หลายครั้งราวกับหลงมัวเมาไปกับกลิ่นหอมนี้
"ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ นา..."เสียงเล็กงัวเงียพลางดิ้นขลุกขลักอยู่ในวงแขนแกร่ง เมื่อสมองน้อย ๆ เริ่มประมวลผลดวงตาคู่สวยจึงเบิกโพลง พลันสบเข้ากับดวงตาคมที่นอนจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดหน้าผากกำลังทำให้หัวใจเธอมันสั่นสะเทือน
"เขินหรอ หืมม" เห็นท่าทางบิดตัวไปมาทั้งแก้มสองข้างยังขึ้นสีก็เดาได้ไม่ย
