เช้าที่สดใสอย่างเช่นทุกวันทำให้เธอกับเขามีความสุขไม่น้อย มือเรียวประคองแก้มนุ่มนิ่มสองข้างเอาไว้ ดวงตากลมโตจ้องมองแผ่นหลังกว้างกับแฟนหนุ่มที่กำลังจับตะหลิวทำมื้อเช้าให้เธออย่างคล่องแคล่ว เพียงไม่นานอาหารเช้าหน้าตาดีแถมหอมกรุ่นวางเรียงรายอยู่ตรงหน้า เธอมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความสุข
"ยิ้มชื่นชมผัวพอหรือยัง? กินข้าวได้แล้วมั้ง"เขาพูดด้วยรอยยิ้ม ฝ่ามือหนาขยี้ผมนิ่มของแฟนสาวไม่แรงนัก เขาทำอาหารให้เอ๋ยกินทุกวัน ยัยตัวเล็กก็ทำท่าเคลิ้มอย่างนี้ทุกวันเช่นกัน
ดวงตาคู่โตยังคงจดจ้องเพียงแฟนหนุ่มตรงหน้าไม่วางตา พลันระบายยิ้มให้กว้างขึ้น เมื่อนึกไปถึงสิ่งดี ๆ ที่ได้รับจากผู้ชายคนนี้มาตลอด ตั้งแต่เด็กที่ได้รู้จักกันครั้งแรก จนกระทั่งตอนนี้ ไม่ว่าฐานะไหน นาทีก็ยังคงเป็นผู้ชายที่ดีต่อเธอเสมอ…ไม่เปลี่ยนแปลง
"โชคดีจัง"หญิงสาวเลือกบอกกล่าวความรู้สึกนึกคิดออกไปตามตรง
พลันหัวคิ้วเข้มหนาขมวดเข้าหากันเล็กน้อ
