วีนัสเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง ยิ้มหวานเจือความยั่ว ก่อนจะค่อยๆ ดึงผ้าบ็อกเซอร์ลง ปลดปล่อยความแข็งร้อนผ่าวของเขาออกมาเต็มตา เธอกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ มองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะโน้มตัวลงใกล้ ลมหายใจอุ่นๆ ปะทะปลายนั้น ทำให้วิศวะสะดุ้งเกร็งทั้งตัว ทันใดนั้น… เสียงโทรศัพท์ของวิศวะก็ดังขึ้นกะทันหัน เสียงเรียกเข้าที่คุ้นเคยทำลายบรรยากาศร้อนแรงในห้องให้ชะงักไปชั่วขณะ วิศวะขมวดคิ้วเล็กน้อย มือใหญ่เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง เมื่อเห็นชื่อ “ฟ้า” ขึ้นบนหน้าจอ เขาลังเลแวบหนึ่ง สายตากวาดมองวีนัสที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า ริมฝีปากอิ่มยังคงอยู่ใกล้กับความแข็งตัวของเขาที่กำลังตึงเปรี๊ยะ แต่สุดท้ายเขาก็กดรับสาย เสียงต่ำดังขึ้น “ฮัลโหล… ฟ้า มีอะไร?” วีนัสเงยหน้าขึ้นมองเขา ตาโตเป็นประกายเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นสีหน้าเขาที่พยายามคุมสติ เธอเห็นเขากำลังพยายามพูดให้ปกติ แต่ลมหายใจยังหอบถี่จากความต

