“รหัสเดิม..”

ทั่งคู่เดินเข้าห้องมาพร้อมกัน แต่ต้องชะงักวูบเล็กน้อยเพราะเข้าห้อง สาย อาจารย์ประจำคลาสเพียงเหลือบตามองนิดเดียว เหมือนจะดุแต่ก็ปล่อยผ่านก่อนหันกลับไปสอนต่อ วีนัสกับวิศวะเดินตามเส้นทางเดิมไปยังแถวของตัวเอง แถวที่บัวจองที่ไว้ให้เรียบร้อย ตำแหน่งเดิมคือ ริมหน้าต่างเป็นที่ของวิศวะ ถัดมา จีโน่ ต่อด้วยบัว แล้วถึงวีนัส ปิดท้ายด้วยกาย แต่… ทันทีที่วีนัสกำลังจะหย่อนตัวนั่งลงตรงที่บัวจองไว้ให้ เสียงทุ้มต่ำของวิศวะก็ดังขึ้นเบา ๆ ทุ้มพอให้ได้ยินแค่ในกลุ่ม แต่เด็ดขาดพอจะทำให้ทุกคนหยุดขยับ “ไอโน่ มึงไปนั่งที่วีนัสดิ” ยังไม่ทันให้ใครตั้งตัว ข้อมือเล็กของวีนัสก็ถูกดึงเบา ๆ แต่มั่นคง ก่อนที่วิศวะจะลากเธอให้มาหย่อนตัวลงที่ ริมสุดที่นั่งของเขาเอง แล้วเจ้าตัวก็แทนที่เก้าอี้ของจีโน่อย่างหน้าตาเฉย ทำเหมือนมันเป็นที่ของเขาอยู่แล้ว ไม่ใช่ของอีกคน จีโน่ชะงักไปสองวินาที มองวิศวะแบบ “อะไรวะ” แต่พอเห็นแ