บุรีไปตามคำบอกเมื่อไปถึงเขาจอดรถหน้าเรือนเล็กๆ ที่ทาสีขาว ชายหนุ่มลงจากรถมองไปรอบๆ บริเวณที่มีแต่บ่อน้ำ ต้นไม้และแปลงผัก ใจคอธิชาจะให้เขานอนที่นี่คนเดียวจริงๆ หรือ
“ธีน่า...” เขาลากเสียง
“คะเฮีย” เธอมามอง
“เฮียว่าเฮียนอนที่นี่ไม่ได้หรอกครับ”
“อ้าว ทำไมละคะปกติเฮียก็นอนคนเดียวได้นี่ หรือว่ากลัวผีที่นี่ไม่มีหรอกค่ะ”
“มันก็ไม่แน่นะธีน่า ที่นี่มันบนเขาบนดอย อาจจะมีผีป่าอะไรอยู่ก็ได้” บุรีมองไปรอบๆ ท่าทางเหมือนจะพรั่นพรึงอะไรบางอย่างจนธิชาเริ่มหน้าเสีย
“มันคงไม่มีอะไรหรอกค่ะ ธีน่ามาที่นี่ตั้งแต่เด็กๆ ไม่เคยได้ยินเรื่องพวกนั้น”
คนงานชายคนหนึ่งวิ่งมาหาธิชา เขาเอากุญแจบ้านพักมาส่งให้หญิงสาว
“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้มให้ชายวัยกลางคนคนนั้น
“คุณหนูจะกลับบ้านใหญ่เลยไหมครับ ผมไปส่งให้”
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเฮียบัญจะไปทานมื้อเย็นที่บ้านใหญ่กับธีน่า ขอบคุณมากนะคะ”
บุรีเปิดท้ายรถขนกระเป๋าเสื้อผ้
