บุรีหายไปราวสองถึงสามชั่วโมง เขากลับมาพร้อมกับรถยนต์อีกสามคัน เป็นปิคอัพทั้งหมดและบรรจุคนมาราวสิบห้าคน ทุกคนเป็นชายฉกรรจ์และหญิงสาวชาวบ้านวัยทำงานทั้งสิ้น “เฮียไปไหนมาคะ” ธิชารีบลงจากบ้านมาหาเขาที่กำลังเปิดประตูรถลงมา “เฮียไปหาเพื่อนที่หมู่บ้านชนเผ่าแถวนี้ ไปขอให้เขาช่วยหาคนมาช่วยกันทำงาน เขาเคยทำงานที่ไร่กาแฟมาก่อนน่าจะพอทำกันได้” บุรีสนิทกับสำนักสงฆ์แห่งหนึ่งไม่ไกลจากที่นี่เพราะท่านทำงานเกี่ยวกับการพัฒนาพื้นที่และชาวไทยภูเขา เขาไปปรึกษาท่านเกี่ยวกับเรื่องคนงานที่ต้องหาด่วน หลวงพี่รูปนั้นจึงเรียกผู้นำชาวบ้านที่มีบ้านในพื้นที่ใกล้เคียงมาปรึกษา จากนั้นเขาจึงได้คนที่พร้อมทำงานมาจำนวนหนึ่งแบบที่เห็น “ขอบคุณมากค่ะเฮีย งั้นไปโรงงานกันเลยนะคะ” หญิงสาวหันไปทักทายและขอบคุณทุกคนที่มาช่วย จากนั้นพวกเขาจึงพากันไปที่โรงคั่วเมล็ดกาแฟและบรรจุหีบห่อ เธอไม่ได้สนใจวิษณุและไม่อธิบายใดๆ กับผู้จัดการโร

