ฉีกสัญญากลางอากาศ

“ขอบคุณมากนะครับธีน่าสำหรับคืนนี้ คุณรีเบคก้าชอบคุณมากมันน่าจะมีผลกับการตัดสินใจของสามีเขาแน่” บุรีพูดเมื่อขับรถมาจอดที่หน้าบ้านพักของธิชา “ไม่เป็นไรค่ะ ธีน่าถือว่าไปทำงาน ขอบคุณเหมือนกันนะคะที่คุณเชื่อว่าธีน่าทำได้” ธิชาถือว่าเธอได้ประสบการณ์เกินกว่าที่เคยคาดไว้ ใครจะไปคิดว่าเด็กฝึกงานแบบเธอวันนึงจะได้มีโอกาสร่วมโต๊ะอาหารกับผู้บริหารระดับสูงของแบรนด์ชั้นนำของโลก “รีบไปพักผ่อนเถอะ วันนี้ลัลอยู่รึเปล่าดูประตูหน้าต่างล็อกดีๆ ล่ะ” “พี่ลัลไม่อยู่ค่ะ ขอบคุณนะคะ” ธิชาเปิดประตูรถลงมา ก่อนที่เธอจะปิดเธอได้ยินเสียงเขารับสายเรียกเข้า “ครับคุณนาตาชา” ธิชาชะงักหญิงสาวรีบปิดประตูรถอย่างเบามือไม่ให้มีเสียงรบกวนบุรีที่กำลังคุยโทรศัพท์ บุรีหันมามองชายหนุ่มทำท่าจะเรียกเธอไว้แต่เขาก็เปลี่ยนใจลอบถอนใจและกลับมาคุยกับนาตาชาต่อ ธิชาปิดประตูบ้านพัก ราวสิบนาทีต่อมาเธอจึงได้ยินเสียงรถยนต์ของบุรีถอยออกไปจากหน้าบ้านพัก หญิงสาวหายใจแรงบอกตัวเองไม่ถูกว่ากำลังอยู่ในอารมณ์ใด เช้าวันรุ่งขึ้นธิชากับอนิสาตกลงกันว่าจะออกไปหามื้อเช้าที่ตลาดนอกโรงแรมรับประทานกัน พวกเธอหมายตาร้านติ่มซำชื่อดังไว้ที่ไม่ไกลจากโรงแรมนักไว้ หญิงสาวดื่มด่ำกับวิถีชีวิตของคนที่นี่อย่างตื่นเต้น เธออยากมาภูเก็ตนานแล้วแต่ไม่สบโอกาสสักที เมื่อได้มาคราวนี้จึงตั้งใจว่านอกเวลางานจะหาเวลามาเที่ยวชมเมืองให้ได้มากที่สุด สองสาวกลับเข้าโรงแรมในเวลาเก้านาฬิกาเศษ วันนี้นาตาชามีคิวถ่ายตั้งแต่ตอนสิบเอ็ดนาฬิกาแต่ทั้งสองสาวไม่ต้องเข้าไปยุ่งในกองถ่ายแล้ว พวกเธอมีหน้าที่แค่คอยซัพพอร์ทปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นหน้างานเท่านั้น ลลิตากลับเข้ามาแล้วหญิงสาวเพิ่งคุยงานกับบุรีจบ เมื่อพบธิชาหัวหน้าฝ่ายการตลาดจึงชมลูกน้องสาวเรื่องเมื่อคืนทันที “บอสโทรมาชมเราแน่ะธีน่าว่าเมื่อคืนทำดีมาก ทางมิสเตอร์อลันตกลงใจจะเซ็นสัญญาเพิ่มการผลิตสินค้าอีกหลายตัวเลย เราต้องวางแผนทำการตลาดทั้งปีเลยนะ” “จริงเหรอคะ ดีจังเลยถ้าแบบนี้ธีน่าฝึกงานจบแล้วสมัครงานกับบอสต่อเลยไหม” อนิสาหันมาถามธิชา “ก็อยากทำนะคะ แต่ทางบ้านคงไม่ยอมค่ะ” “น่าเสียดายมาก นานๆ ทีจะเจอเด็กฝึกงานที่ครบเครื่องพร้อมบรรจุขนาดนี้” ลลิตาพูดตามตรง เธอคิดว่าหากธิชาอยากทำงานที่นี่ต่ออาจจะไปได้ไกลกว่าอยู่ฝ่ายการตลาดด้วยซ้ำ แต่ก็เข้าใจเหตุผลของอีกฝ่ายว่าครอบครัวของธิชาเองก็คงต้องการให้ลูกสาวกลับไปทำงานของตัวเองมากกว่า วันนั้นพวกเธอทำงานกันในห้องพักบริเวณโถงกลาง ตอนเที่ยงฝ่ายกองถ่ายโทรมาหาลลิตาว่านาตาชาไม่ยอมถ่ายทำต่อ “มีอะไรคะพี่ลัล” อนิสาถามหลังจากเห็นหัวหน้าสาวมีสีหน้ายุ่งยากใจ “คุณนาตาชาบอกว่าชุดไม่สวยพอ ไม่ยอมใส่” ลลิตากุมขมับ “แต่ชุดพวกนั้นเธอดูก่อนแล้วนะคะ วันนั้นที่มาดูชุดจริงก็บอกว่าโอเคแล้วนี่” ธิชาพูดขึ้นบ้าง “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแม่นางเป็นอะไรขึ้นมา เราไปดูกันเถอะ” ลลิตาชวนลูกน้องไปดูที่กองถ่ายเพราะอยากรู้ว่าปัญหาที่แท้จริงคืออะไรกันแน่ “ฉันไม่ใส่ชุดพวกนี้หรอก พวกเธอนึกยังไงเอาชุดแบบนี้มาให้ฉันใส่” นาตาชาปาชุดว่ายน้ำและผ้าคลุมบาติกใส่หน้าธิชา ลลิตาที่เดินตามหลังมาโมโหปี๊ดทันที “แต่คุณเป็นคนเลือกเองนะคะ ชุดพวกนี้น่ะ” “ก็วันนี้ฉันไม่อยากใส่แล้ว มีอะไรไหมหรือว่าพวกเธอจะงัดข้อกับฉัน” นาตาชามองพวกเธออย่างไม่พอใจ โดยเฉพาะธิชาเพราะเธอรู้มาว่าวานนี้บุรีพาธิชาไปพบคู่สัญญาจากสหรัฐอเมริกา ธิชาก้มลงเก็บชุดที่กระจายทั่วพื้นรวบมาถือไว้ เธอยังไม่ทันได้พูดอะไรใบหน้ายังคงแสบจากการที่นางแบบสาวปาเสื้อผ้าพวกนี้ใส่หน้าเธออย่างแรง “ก็ไม่ต้องใส่ครับ ถ้าคุณนาตาชาไม่พอใจไม่จำเป็นต้องทำงาน” เสียงบุรีดังขึ้นเขาแย่งหอบเสื้อผ้าที่ธิชากอดอยู่ส่งให้คอสตูมของกองถ่าย “เอาไปเก็บแล้วเลิกกองไปเลยวันนี้” “หมายความว่ายังไงคะคุณบัญ” นาตาชาถามเธอรู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อยในยามที่บุรีจริงจัง “หมายความว่าสัญญาของเรากับคุณคงจะต้องยกเลิก เพราะคุณไม่ทำตามสัญญา ไม่ให้ความร่วมมือในการทำงานใดใดดังนั้นผมมีสิทธิ์บอกเลิกสัญญากับคุณ” บุรีพูดเสียงดังฟังชัด ในขณะที่ทีมงานทั้งหมดส่งเสียงเฮอย่างดีใจ นาตาชาหน้าเสียจากนั้นเปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยวเพราะเสียหน้ารุนแรง เธอคิดว่าบุรีจะตามง้อเอาใจเธอเหมือนทุกที “คุณจะทำแบบนี้กับนาตาชาไม่ได้นะคะ นาตาชาเป็นนางแบบอินเตอร์ ถ้าใครรู้ว่าถูกยกเลิกสัญญานาตาชาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนคะ” บุรีไม่ฟังเสียง เขายอมตามใจนาตาชาถึงที่สุดแล้วแต่เธอไม่วายสร้างปัญหาอยู่ร่ำไป และงานนี้อยู่ภายใต้การดูแลของเขาโดยตรงชายหนุ่มจึงตัดสินใจทันที “วันนี้ยกกอง พรุ่งนี้พรีเซนเตอร์คนใหม่มาถึงค่อยถ่าย” ชายหนุ่มหันมาทางลลิตาและลูกน้อง “ส่วนพวกคุณอีกครึ่งชั่วโมงไปคุยกับผมที่บ้านพัก” ชายหนุ่มเดินกลับออกไปไม่มองหน้านาตาชาและผู้จัดการของเธอที่อ้าปากค้าง ส่วนทีมงานคนอื่นต่างช่วยกันเก็บของเลิกกองไม่มีใครสนใจนางแบบสาวที่ถูกฉีกสัญญากลางอากาศ ลลิตาเองก็เร่งลูกน้องให้กลับบ้านพักไปเตรียมอุปกรณ์ทำงานตามไปคุยกับบุรีตามที่เขาสั่งไว้ “นางแบบคนใหม่จะมาพรุ่งนี้ พวกคุณเตรียมตัวทำงานกันได้เลยอาจจะกลับช้ากว่ากำหนดเดิมสักวัน มีใครติดขัดอะไรไหม” บุรีสรุปกับทีมงานของลลิตาหลังจากที่พวกเขาประชุมงานออนไลน์กับรวีและธาวินจบแล้ว “ไม่มีปัญหาค่ะคุณบุรี” ลลิตาแก้แผนการตลาดเรื่องการเปลี่ยนตัวพรีเซนเตอร์และแบรนด์แอมบาสเดอร์ จากนาตาชาเป็นเนื้อนวลนางร้ายเบอร์ต้นของวงการบันเทิงไทย รวีเตรียมแผนสองไว้ด้วยการติดต่อเนื้อนวลซึ่งเป็นเพื่อนกับรุ่นน้องของเธอเอง เนื้อนวลจึงยินดีรับงานโดยไม่มีปัญหาว่ามาทำงานเสียบแทนใคร วันต่อมาเนื้อนวลมาถึงโรงแรมโดยที่เธอไม่ได้บอกให้ใครไปรับ หญิงสาวไม่มีผู้จัดการส่วนตัวจึงมาตามลำพัง เธอทักทายบุรีและทีมงานด้วยความเป็นกันเองและแจ้งว่าพร้อมเริ่มงานทันที ธิชารับหน้าที่เป็นผู้ดูแลเนื้อนวลเรื่องการทำงาน หญิงสาวสบายใจมากกว่าประสานงานกับนาตาชาเยอะ “ขอบคุณมากค่ะธีน่า พี่ไม่เอาอะไรแล้วค่ะตอนเย็นกินแค่นี้ก็พอ” เนื้อนวลรับจานผลไม้และนมที่ธิชายกมาให้ระหว่างรอเซ็ทฉากสุดท้ายของวันนี้ “ค่ะ ถ้าคุณเนื้อนวลอยากได้อะไรเพิ่มอีกบอกธีน่าได้เลยนะคะ” ธิชามองคนตรงหน้าอย่างชื่นชม เนื้อนวลเป็นนางร้ายในจอที่มีฝีมือการแสดงเข้าขั้นจัดจ้าน ทว่าตัวจริงกลับมีบุคลิกที่เป็นกันเองทำให้คนทำงานด้วยล้วนสบายใจ “ขอบคุณมากค่ะ เอาไว้ถ้าพี่อยากได้อะไรเพิ่มเติมจะบอกเราคนแรกเลย” เนื้อนวลยิ้มให้ธิชาจึงกลับมาทำงานของตัวเอง