บทที่ 51
“เอ่อ...”
หญิงสาวรีบคลายอ้อมแขน และจะถอยห่าง แต่ร่างของแซคคารีย์ก็เอนจะล้มมาทับ จึงต้องรีบประคองเอาไว้อีกครั้ง
“อย่าปล่อยมือจากฉันเด็ดขาดนะ เข้าใจไหม”
สายตาคมกริบสีสนิมที่จ้องมองประสานมานั้น ทำให้หัวใจสาวเต้นโครมคราม
“คุณแซคหมายถึง...”
“ฉันหมายความว่า ถ้าเธอปล่อยมือจากฉัน ฉันก็อาจจะร่วงลงไปกองกับพื้นห้องน้ำยังไงล่ะ”
หล่อนพยักหน้ารับน้อยๆ และเสหลบสายตา ขณะกัดฟันประคองร่างใหญ่โตของแซคคารีย์เข้าไปใกล้อ่างน้ำสีขาวขนาดใหญ่ให้ได้มากที่สุด
“คุณแซคนั่งลงบนขอบอ่างก่อนนะคะ เดี๋ยวแก้วจะผสมน้ำอุ่นให้ค่ะ”
แซคคารีย์ทรุดตัวลงนั่งบนขอบอ่างตามที่หญิงสาวต้องการ สายตาจับจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าทุกอิริยาบถ จนเจ้าหล่อนต้องหันมามองอย่างประหม่า
“แก้วมีอะไรผิดปกติเหรอคะ”
“หน้าเธอดำมาตั้งแต่เกิดเลยหรือเปล่า”
อลินดาชะงักกึกไป ก่อนจะแก้ตัว “ก็ดำมาตั้งแต่เกิดเลยค่ะ”
“แล้วไอ้ไฝเม็ดเป้งบนหน้าผากเธอล
