“หมอคะ ยัยนาทานผลไม้ได้ไหมคะ”
ณิชาเอ่ยถามขึ้นเมื่อเพื่อนรักกำลังจะกินข้าวหมดแล้ว เธอจึงนึกขึ้นได้ว่าเธอซื้อกระเช้าผลไม้กระเช้าใหญ่ขึ้นมาเยี่ยมเพื่อน
“ได้ครับ ขอเป็นผลไม้อ่อนๆ รสออกหวานนะครับ ผลไม้เปรี้ยวๆหรือเนื้อแข็งให้งดก่อน ลำไส้คุณนายังไม่ปกติ”
ณิชาเลือกแก้วมังกรและองุ่นนอกลูกโตออกมาจากกระเช้า แล้วเดินหายเข้าไปในโซนที่จัดไว้สำหรับจัดอาหาร เพียงครู่ก็จัดใส่จานมาเสิร์ฟเพื่อนรักของเธอแล้ว
“กินเยอะๆ จะได้หายไวๆ”
“ขอบใจน้า เพื่อนเลิฟ”
สองสาวกอดกันอย่างมุ้งมิ้งอีกครั้งแล้วก็ป้อนผลไม้กันไปมาอย่างน่ารัก ทำให้สองหนุ่มที่นั่งมองอยู่อดที่จะยิ้มตามไม่ได้ แววตาอบอุ่นของปราณนต์ทอดมองมาที่ณิชาไม่วางตา อย่างที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
หมอหนุ่มละสายตาจากสองสาวมามองเพื่อนตัวเอง ก็เห็นเขายังใช้แววตาอบอุ่นทอดมองไปยังณิชาอย่างอ่อนโยนอยู่อย่างนั้น ก็ยกยิ้มมุมปากแล้วส่วยหน้าน้อยๆ
หึหึ นี่หรอ สา
