ตอนพิเศษ ลูกของเขา

ปราณนต์และณิชาจับมือกันแน่น ในขณะที่ใบหน้างามชื้นไปด้วยเหงื่อ เธอกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดมาหลายนาทีแล้ว แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าความเจ็บปวดนั้นจะทุเลาลง มีแต่เพิ่มขึ้น จนกายบางของเธอสั่นสะท้านทุกครั้งที่แรงบีบรัดของมดลูกมันมากขึ้น “โอ๊ยยย ณิชาเจ็บ” “ทนอีกนิดที่รัก พี่อยู่ตรงนี้ หายใจลึกๆ” ปราณนต์สงสารเมียสาวที่นอนอยู่บนเตียงขาหยั่งของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังด้วยความสงสารจับใจ เธอเจ็บปวดจนแทบสิ้นสติ แต่เขาผู้เป็นต้นเหตุให้เธอเจ็บปวดเจียนตายนี้ กลับช่วยอะไรเธอไม่ได้เลย “ปากมดลูกเปิดสิบเซ็นแล้วค่ะ คุณแม่พร้อมคลอดแล้วนะคะ เบ่งนะคะ อื๊ดดดดดด ฮึ่บ สูดหายใจค่ะ แล้วเบ่งนะคะ ฮื๊ดดดดดดดดด” “อ๊ายยยยยยย อื้อออออ ฮ๊ายยยยยย” ใบหน้างามชื้นเหงื่อส่ายไปมาด้วยความเจ็บปวด เธอเจ็บแทบขาดใจ แต่จะไม่ยอมเป็นอะไรไปตอนนี้แน่ ถ้ายังไม่ได้เห็นหน้าลูกทั้งสองของตัวเอง เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วออกแรงเบ่งอีกครั้ง มือข้างหนึ