"พี่คะน๊านะ..ให้หนูได้เข้าไปสัมภาษณ์งานก่อนเถอะนะคะ แล้วหนูจะไมดื้อไม่ซนเลยค่ะ"
"ฉันจะแน่ใจได้ยังไง"
"พี่ก็ให้คนไปส่งฉัน.หรือว่าพี่จะไปคุมฉันไว้ก็ได้คะ!!"
"เธอจะบ้าหรอ ฉันมีงานที่ต้องทำ"
"ถ้างั้น พี่ก็ให้คนของพี่ มาคุมหนูไว้ก็ได้นี้คะ"
"ไม่ต้องมาเสนอความคิด เดี๋ยวฉันคุมเอง!!"
"เอ๊ะ!!"
"ถ้าขืนฉันปล่อยเธอไป งานของฉันพังไม่เป็นท่าแน่ฉันไม่ไว้ใจ"
"ใช่ๆเลยคะ คนของพี่ มีแต่คนไม่น่าไว้ใจจริงๆด้วย"
มะเหมี่ยวพูดออกไปอย่างที่เธอคิด..คนข้างๆเขาต่างก็มองมาที่เธอและจ้องมองเขม็งไว้ สายตาไม่น่าไว้ใจที่สุด..ดีนะ ยังมีคนที่คิดเป็นห่วงเธอ กลัวว่าจะไม่ปลอดภัย คนอย่างเขาก็ยังมีมุมที่ดีอยู่เหมือนกันนะเนี้ย!!
"เปล่าเลย ฉันแค่ไม่ไว้ใจคนอย่างเธอต่างหาก"
เพร้ง!!หน้าฉันแตกแหกไปหลายซีก หมอจะรับเย็บไหมเนี้ย..ไม่พอ แค่หน้าแตกยังไม่พอ พวกลูกน้องของไอ้คนปากปีจอที่เธอพึ่งจะชมไปในใจเมื่อกี้ ยิ้มเยาะเย้ยยันเธอ..
