"เป็นอะไร" ผู้พันกองทัพที่กำลังตักโจ๊กใส่ปากเห็นสายตาลูกน้อง เหลือบมองไปในครัว เหมือนมีเรื่องอะไรสักอย่าง
"ตกใจหมดเลย ผู้พันจะถามอะไรผมตอนนี้" ฉลามหันกลับมากระซิบพูดเพียงเบาๆ
"ทำอะไรผิดมาหรือเปล่าเรา" กองทัพยังคงถามต่อ
"เปล่าสักหน่อย"
"แต่ท่าทางมันฟ้อง"
"ผู้พันเงียบไว้เถอะน่า"
"คุณแก้วใจครับ" ยิ่งบอกให้เงียบกองทัพก็ยิ่งอยากจะแกล้ง
"ผู้พัน!" ฉลามรีบตำหนิอีกฝ่ายอย่างไว
"คะ" แก้วใจรีบออกมาจากในครัว คิดว่าท่านผู้พันจะเติมโจ๊กอีก แต่โจ๊กในถ้วยก็ยังเหลือเยอะ "มีอะไรคะ"
"วันนี้โจ๊กอร่อยมากเลย"
"อร่อยก็ทานเยอะๆ สิคะ" มโนราห์เดินตามแก้วใจออกมาจากในครัว เพราะเธอเข้าไปเอาผลไม้มากินด้วย
"ครับ"
"หึ" ถึงทีฉลามขำกลับบ้าง
"ขำอะไรวะ"
"ไม่ได้ต่างจากผมเลย"
"มีอะไรกันหรือเปล่าคะ" มโนราห์นั่งลงมองหน้าทั้งสอง
"นั่งเบาๆ หน่อยสิครับ เดี๋ยวลูกก็ตกใจ"
"อย่าให้จับได้นะคะว่านัดกันไปเที่ยว"
แก้วใ
