"จะรีบไปไหนของมัน" กองทัพเดินเข้ามา พอดีเป็นจังหวะเดียวกับที่ฉลามรีบวิ่งออกไป เกือบหลบไม่ทันเลยด้วย
"จะไปรู้เหรอคะ" มโนราห์กำลังนั่งทานผลไม้อยู่ ทีแรกก็ตกใจ อยู่ดีๆ เปิดประตูออกมาแล้ววิ่งเลย
"!" แก้วใจที่เดินตามออกมาคิดว่าต้องมีอะไรอีกแน่ อย่าให้ถึงหูแล้วกัน แม่จะหอบลูกในท้องหนีจริงๆ ด้วย
หลายนาทีผ่านไป..
"สวัสดีค่ะ ฉันเอาอาหารมาส่ง"
"อึก" กองทัพกำลังนั่งเคี้ยวผลไม้อยู่ข้างๆ ภรรยา มองไปเห็นว่าเป็นใครที่นำอาหารมาส่ง สายตาคมนั้นค่อยๆ มองไปที่แก้วใจ ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ กันนั่นแหละ
"ผู้พันฉลามอยู่ไหมคะ"
"เขาไม่อยู่หรอกค่ะ" แก้วใจกัดปากกัดฟันตอบออกไป
"แล้วผู้พันไปไหนล่ะคะ"
"ไปตายแล้วค่ะ"
เอี๊ยดดด เสียงรองเท้าเบรกในขณะที่ฉลามรีบวิ่งกลับมา พอไปถึงร้าน ทางนั้นบอกว่าให้ลูกสาวเอามาส่งแล้ว เขาก็เลยรีบวิ่ง 100 เมตรกลับมาเลย
"ขอบคุณนะครับแม่ค้า ที่เอาอาหารมาส่งถึงที่" ฉลามรีบรับปิ่นโตที่อยู่ใน
