บทที่ 114

1464 คำ

"อุ๊ย?" หญิงสาวที่เดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อตกใจ อยู่ดีๆ มีมือของใครไม่รู้มารั้งตัวเธอ "คุณ?" "จะไปไหน" ศิลามองทางที่เธอจะไปมันไม่ใช่ทางกลับบ้านพัก "จะ..เออ.." "จะไปไหน" เขาถามซ้ำอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเธอตอบไม่ได้ "จะออกไปตลาด" "เดินไปเนี่ยนะ" ญาณินไม่ตอบ..ที่จริงเธอคิดว่าคงมีคนใจดีให้ติดรถออกไปบ้าง "ตามมา" ชายหนุ่มจูงแขนของเธอให้เดินตามกลับมา เพราะเขาจอดรถไว้ที่สำนักงาน "ฉันเดินเองได้" หญิงสาวที่ก้าวเดินตามแรงฉุดแกะมือเขาออก เพราะเห็นสายตาทหารหลายคนที่มองมา แต่ศิลาไม่ยอมปล่อย..เขายังจูงเธอให้เดินตามมาที่รถ แบบไม่ได้สนใจคนรอบข้างเลย อึก? ทหารสองนายที่คุยกันอยู่เมื่อสักครู่ ถึงกับสะดุ้ง เมื่อเห็นว่าผู้พันเดินไปจูงแขนเธอคนนั้น "เราจะคอขาดไหมวะ" แค่นี้ก็ดูออกแล้วว่าใครเป็นคนทำให้เธอได้มาซื้อยาคุมฉุกเฉิน "กูว่าไม่ถึงคอขาดหรอก..แค่ทำความสะอาดรอบกรมเท่านั้นแหละ" "ฆ่ากูให้ตายดีกว่า" ท

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม