บทที่ 34

1301 คำ

ขาเรียวขยับก้าวเดินเข้ามาใกล้กว่าเดิม ในใจก็กลัวว่าเขาจะส่งเธอให้กับตำรวจ ถ้าเป็นแบบนั้นคงถูกแม่ตี อยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ได้ เดี๋ยวเขาหาว่าเอาน้ำตามาต่อรอง "คุณจะให้ฉันทำอะไร" "คุณรู้ว่าผมต้องการอะไร" สายตาคมของคนที่นอนอยู่บนเตียง มองเรือนร่างหญิงสาวตั้งแต่หน้าอกต่ำลงมาจนถึง.. "ถ้างั้นคุณก็ส่งฉันให้ตำรวจเถอะ" แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเขาต้องการอะไร "โอ๊ยเจ็บ" "เจ็บตรงไหนคะ" ตกใจเมื่อได้ยินเขาร้องโอดโอย "เจ็บตรงที่ถูกคุณตีน่ะสิ" "เดี๋ยวฉันตามคุณหมอมาให้" หญิงสาวกำลังจะหันหลัง แต่ไม่ทันมือหนาคว้าแขนของเธอได้ก็ดึงลงมา "อุ๊ยคุณ!" คนตัวเล็กผลักอีกฝ่ายออกไม่ให้เข้ามาใกล้มากกว่านี้ "แค่นิดเดียวเองก็ไม่ได้เหรอ" "ไม่ได้ค่ะ" "ขอนิดเดียว" "คุณทำแบบนี้เพื่ออะไร" หญิงสาวปล่อยให้เขากอดโดยที่ไม่ดิ้นเพราะกลัวจะไปโดนแผลของเขา "ถามแบบนี้จะให้ผมตอบยังไง" "ฉันถามใหม่ก็ได้ค่ะ คุณรู้ไหมว่าตอนนี้คุณกำลัง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม