"วันหลังห้ามให้พี่สะใภ้ออกไปซื้อของเอง ถ้าเธออยากได้อะไรโทรไปบอกพี่ หรือถ้าจำเป็นจริงๆ เราออกไปซื้อ"
"ฉันขอโทษ ก็ฉันคิดว่าพี่เขาจะไปแค่แป๊บเดียว"
"คุณว่าให้น้องทำไม" ญาณินเข้าห้องแล้วก็จริงแต่ได้ยินเสียงที่เขาตำหนิน้องแว่วเข้ามาในห้องก็เลยรีบออกมาดู
"ผมอยู่กับคุณตลอดเวลาไม่ได้"
"ฉันโตแล้วนะคะ"
"โตแล้วผมก็เป็นห่วง"
"แต่ก่อนฉันยังอยู่มาได้เลย"
"ผมขอโทษ"
"พอเถอะค่ะ ฉันจะคอยระวังตัวแล้วกัน"
บ่ายโมงวันเดียวกัน..
"มาหากูมีอะไรวะ" ขณะที่กองทัพกำลังทำงานอยู่ ลูกน้องก็ได้เข้ามารายงานว่าผู้พันศิลาขอเข้าพบ
"กูมีเรื่องให้มึงช่วย" ที่จริงเรื่องนี้ไม่ใช่ว่าศิลาจะจัดการเองไม่ได้ แต่ด้วยยศตำแหน่งของเขามันคงเดินเรื่องช้า เหมือนที่ผ่านมานั่นแหละ พอมีคนคัดค้านการโยกย้ายตำแหน่งก็หยุดลง
"ว่ามาเลย"
วันต่อมา..
ข่าวเรื่องย้ายงานของผู้กองหญิงทั้งสามเงียบมาก แทบจะไม่มีใครกล้าเอ่ยพูดถึงเลยด้วยซ้ำ
