บทที่ 93

1390 คำ

"พอได้ที่อยู่" ซันเดย์ก็รีบมาที่รถ หวังว่าคงไม่มีตรวจแอลกอฮอล์ระหว่างทางนะ เพราะถ้าเจอตรวจแอลกอฮอล์นี่แย่เลย..แต่โชคดีที่ดื่มไปแค่นิดเดียว ชายหนุ่มขับรถมุ่งตรงออกไปต่างจังหวัด ถ้าใช้ความเร็วหน่อยแบบไม่ต้องพัก คงถึงภายใน 3-4 ชั่วโมง ระหว่างทางที่ขับรถมาเขาก็ยังคงต่อสายไปหาศิลา แต่ทางนั้นไม่ยอมเปิดโทรศัพท์สักที ใช้เวลาตามที่ตัวเองกำหนดก็ได้มาถึงตอนใกล้รุ่งสาง นี่คือบ้านของเธอเหรอริศา? เรามารู้จักผู้พันซันเดย์กันหน่อย ถึงแม้หมู่บ้านที่เขาอยู่ พ่อของเขาถือว่ามีหน้ามีตาที่สุดแล้ว แต่ถ้าเทียบกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขาในเวลานี้ มันเทียบไม่ติดเลย แค่ลูกชายกำนันแบบเขาน่ะหรือจะสู้ลูกสาวเจ้าของบริษัทที่มีบ้าน..เรียกว่าคฤหาสน์ดีกว่า ใหญ่โตขนาดนี้ "มาหาใครครับ" รปภ.ที่ประจำอยู่ประตูหน้าบ้าน เห็นว่ามีรถมาจอดและด้อมๆ มองๆ ก็เลยออกมาเช็คดู "ผมมาหาริศา ไม่สิ..มาหาศิลาครับ" "คุณศิลาไม่อยู่หรอกครับ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม