บทที่ 99

1263 คำ

"อุ๊ย" เจอสายตาพิฆาตเข้าใครจะไม่เสียวล่ะ "ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย ผมแค่ทำกุญแจหล่นเธอเก็บได้แต่ไม่คืน" "คนนี้เป็นน้องสาวของคุณเหรอคะ สวัสดีจ๊ะน้อง" "เมียผมครับ" ก่อนที่ผู้หญิงคนนี้จะพูดอะไรไปมากกว่านี้ ซันเดย์รีบชิงบอกไปก่อนเลย "ไหนวันนั้นคุณบอกว่าไม่มีเมียไงคะ" "ผมบอกคุณตอนไหน" "คุณก็ดูไม่เมามากนี่คะ ทำไมจำคำพูดตัวเองไม่ได้ล่ะ" "เชิญพวกคุณเคลียร์ปัญหาหัวใจกันต่อเลยนะคะ ฉันขอตัว" หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเองแล้วเดินเข้าไปในตลาด "คุณเห็นไหมว่าทำอะไรลงไป" เขายังไม่ได้ตามเธอไป แต่จะเคลียร์กับผู้หญิงคนนี้ก่อน เพราะหลายครั้งแล้ว "นี่กุญแจบ้านคุณค่ะ และนี่ก็เบอร์โทรฉัน ถ้าเมื่อไรที่คุณต้องการ.." ซันเดย์คว้าเอากุญแจมาพร้อมเบอร์โทร แต่เบอร์โทรนั้นเขาขย้ำมันทิ้งลงถังขยะ "ชัดเจนไหมครับ" "นี่คุณ!?" "..ผมขอบอกอะไรอีกอย่างหนึ่งนะครับ" ก่อนที่เขาจะเดินไป..ชายหนุ่มได้หันกลับมาอีก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม