ในกระจกเงาบานใหญ่เท่าฝาผนังห้องปรากฏภาพของร่างบางในชุดปาดไหล่กระโปรงทรงสุ่มฟูฟ่องตกแต่งด้วยผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสสุดหรูและดอกไม้ผ้าสามมิติทั่วทั้งชุด ผมทรงเกล้ามวยต่ำที่ท้ายทอยยุ่งๆเล็กน้อยตามแบบสมัยนิยมประดับด้วยช่อดอกไม้สีขาวช่อโตสวย เธอแต่งหน้าด้วยโทนสีอ่อนแต่เน้นขับดวงตาหวานให้งามซึ้ง ส่งผลให้ร่างบางตรงหน้าสวยหวานราวเจ้าหญิงอาหรับ
“เมียของผมสวยจังครับ”
ร่างหนาในชุดทักซิโด้สีดำแอบยืนมองเธอที่มุมห้องอยู่นานราวตกอยู่ในภวังค์ รู้ตัวอีกทีก็มายืนประกบแนบชิดอยู่ที่แผ่นหลังบอบบางของเธอเรียบร้อยแล้ว
อัคคีสอดมือและแขนทั้งสองข้างเข้าโอบกอดเอวเธอจากด้านหลัง บ่าวสาวที่หล่อเหลาและงดงามเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก ยืนโอบกอดและส่งยิ้มให้กันผ่านกระจกเงาบานโตตรงหน้า
“คุณก็หล่อมากเลยค่ะ”
“ตื่นเต้นไหมครับ ตัวเย็นเชียว”
“นิดหน่อยค่ะ นี่งานแต่งงานครั้งแรกของน้ำผึ้งนี่คะ อาจทำอะไรได้ไม่ดีนัก แต่ครั้งที่ส
