เสน่ห์รัก .. ผู้กองร้าย

ร้อยตำรวจเอก หัสดินทร์ รัตนชัย หรือ ผู้กองภาม : หนุ่มหล่อแห่งกองปราบ ตำรวจอนาคตไกล อายุ 29 ปีสูง 186 นิสัยเก่ง ฉลาด กล้าหาญ แต่มีมุมอ่อนโยน รักใครรักจริง ไม่เคยมีแฟน แต่มีสาวๆจีบเพียบ แต่ไม่เคยสนใจใครเลย ตรีทิพย์ วิเศษโยธิน : สาวสวย เป็นครูอนุบาล นิสัยน่ารัก ร่าเริง แก่นนิดๆซนหน่อยๆ มั่นใจในตัวเอง อายุ 23 ปี สูง 163 ณรงค์เดช รัตนชัย : พ่อของภาม ปานวาด รัตนชัย : แม่ของภาม เตชินทร์ วิเศษโธิน : พ่อของตรีทิพย์ น้ำทิพย์ วิเศษโยธิน : แม่ของตรีทิพย์ เตโช วิเศษโยธิน : อาหนุ่มของตรีทิพย์ ( ตัวเอกจาก เสน่หาคุณอาขา ) ลัลนา นวราชานนท์ : เพื่อนสนิทของตรีทิพย์ ( ตัวเอกจาก เสน่หาคุณอาขา ) ภูวรินทร์ : ลูกน้องคนสนิทของภาม เป็นตำรวจเหมือนกันยศร้อยตรี แสงดาว : เพื่อนสนิทของผู้กองภาม แอบรักผู้กองภามมาตลอด ภายในงานแต่งอาเตโชกับลัลนา ตรีทิพย์ได้รับข้อความจากผู้เป็นพ่อว่ามาถึงงานแล้ว ตรีทิพย์จึงออกไปรับ " ป๊ากับม๊ามาแล้ว เดี๋ยวเรามานะ " ตรีทิพย์หันไปบอกเพื่อนๆก่อนจะเดินออกไป ตรงประตูทางเข้า คุณเตชินทร์และข้าวทิพย์ เดินเข้ามาพอดี ตรีทิพย์วิ่งไปกอดทันที " ป๊า ม๊า " " ไงลูกรัก ดื้อรึเปล่า " " ดื้ออะไรล่ะป๊า ตรีออกจะน่ารัก " " จ้าลูกสาว " คำพูดของผู้เป็นแม่เหมือนจะประชดซะมากกว่า " นี่ตรีทิพย์เหรอ ตายละ ไม่เจอกันนานมาก โตเป็นสาวสวยมากเลยนะคะเนี่ย เมื่อก่อนตัวเล็กมาก ไม่น่าเชื่อว่าโตมาจะมีน้ำมีนวลขาวผ่องได้ขนาดนี้ จำป้าได้มั้ย " ตรีทิพย์ทำหน้างง เธอพึ่งสังเกตว่ามีคู่ชายหญิงอายุน่าจะไล่ๆกับพ่อแม่เธอ ตรีทิพย์ได้แต่ยิ้ม เธอคิดว่าคงเป็นแขกของพ่อกับแม่ " นานมากเลยคงจำไม่ได้ นี่ป้าปาน ส่วนนี่ลุงเดชไงลูก คุณพ่อคุณแม่ของพี่ภามไง " ถึงบางอ้อ " อ๋อ จำได้แล้ว สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า " " พี่ภามก็มานะ แต่เอารถไปจอดอยู่เดี๋ยวคงมา พี่เค้าเป็นตำรวจ จะมาประจำที่นี่ ยังฝากหนูตรีดูแลด้วยนะ " ตรีทิพย์ได้แต่ยิ้ม แต่ในใจกลับคิดสวนทาง ' ใครอยากเจอตานั่นกัน แล้วทำไมต้องดูแล ' " เดี๋ยวตรีให้เด็กยกเครื่องดื่มมาให้นะคะ คุณลุงคุณป้าเชิญด้านในก่อนค่ะ " ตรีทิพย์จึงเดินนำเข้าไปด้านใน " คุณพ่อคุณแม่ครับ " " อ้าวตาภามมาพอดี ภาม จำน้องตรีได้มั้ย " แต่ตรีทิพย์ไม่ได้สนใจ เธอไม่อยากเจอคนๆนี้ ภามเดินเข้ามาในงาน ด้วยชุดสูทสีเทา ผมเซ็ทขึ้น ใบหน้าหล่อเหลา สูงสมาร์ท " ตรี สวัสดีพี่ภามสิลูก " ตรีทิพย์จำต้องหันหน้าไป ยกมือไหว้อย่างเสียไม่ได้ นาทีแรกที่ภามเห็นตรีทิพย์ เขาอึ้งไปชั่วขณะ ตรีทิพย์ผิดจากเมื่อก่อนมาก จากเด็กแคระแกรน ผอมกะหร่อง วันนี้เธอเป็นสาว สวย หุ่นดี ไม่ผอม แต่ก็ไม่อ้วน เรียกว่ากำลังน่าฟัด ( คิดอะไรไอ้ภาม ) " สวัสดีครับน้องตรี " ตรีทิพย์ยิ้มน้อยๆตามมารยาท ' หล่อก็หล่ออยู่แหละ แต่ฝังใจกับนิสัยแย่ๆมากกว่า ไม่ชอบ ' " เข้าไปข้างในดีกว่าครับ เดี๋ยวจะได้ไปทักทายเจ้าบ่าวซักหน่อย " เตชินทร์เอ่ยปากชวน ทันใดนั้นเตโชที่เห็นพี่ชายเดินเข้ามาในงาน พร้อมกับแขกของเขาจึงเดินมาต้อนรับ " สวัสดีครับพี่ชินทร์ พี่ทิพย์ สวัสดีครับคุณณรงค์เดช คุณปานวาด " ตรีทิพย์จึงถือโอกาสนี้หลบเลี่ยงไปเพราะไม่อยากอยู่กับคนที่ไม่ชอบหน้า แต่เธอไม่รู้เลยว่าเธออยู่ในสายตาของภามตลอด เขาลอบยิ้มเมื่อเธอหันหลังไป " สวัสดีค่ะคุณเตโช พวกเราขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ " " ขอบคุณครับ " " สวัสดีครับอาโช " " อ้าว มาด้วยเหรอครับผู้กองภาม " ทำเอาภามยิ้มอย่างถ่อมตัว " อย่าเรียกเต็มยศขนาดนั้นเลยครับอาโช เรียกภามเหมือนเดิมดีกว่า ผมจะย้ายมาประจำการที่นี่อาทิตย์หน้าครับ เลยมาดูหน้างานหน่อย " " ได้ข่าวได้แฟนเด็กเหรอครับ เห็นคุณเตชินทร์บอกว่าสวยมากซะด้วย " คำถามของคุณณรงค์เดชทำเอาเตโชยกยิ้ม ใช่สิ เจ้าสาวของเขา สวยมากเลยล่ะ " ครับ ตามสบายนะครับ ใกล้เวลาเจ้าสาวจะออกมาแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ " ด้านตรีทิพย์ที่เดินเลี่ยงออกมาได้ก็บ่นอุบอิบมาจนถึงด้านนอก " ใครอยากเจอตานี่กันนิสัยก็ไม่ดี ชอบแกล้งฉัน คอยดูนะถ้าป๊าบังคับให้ตรีแต่งงานกับตานี่ตรีจะอาละวาดให้บ้านพังเลย " ภามที่เดินตามตรีทิพย์มาพอจะได้ยินประโยคท้ายแล้วเขาอดยิ้มขำไม่ได้ " บ่นอะไร " " อุ๊ย !! " ตรีทิพย์ตกใจจริงๆ เพราะไม่คิดว่าภามจะตามมา พออยู่ใกล้ๆแบบนี้ ยิ่งเห็นว่าเขาหล่อ หล่อมากจริงๆ แถมตัวก็สูงมากด้วย เมื่อเทียบกับเธอที่สูงแค่ 163 ถ้าไม่ได้ส้นสูงช่วยคงจะเมื่อยคอแย่เลย ตรีทิพย์ทำหน้าไม่ถูกเลย " บ่นเก่งเหมือนคนแก่เลย " " ใครแก่ " คำว่าแก่พูดเบาๆก็เจ็บ ตรีทิพย์ขึ้นเสียงทำหน้างอ ในขณะที่ภามหัวเราะขำในท่าทีของคนตัวเล็ก " ไม่น่าเชื่อว่าเด็กแคระในวันนั้น โตขึ้นมาจะดูดีขนาดนี้ ไม่เสียแรงที่ยัดขนมปังให้ตั้งเยอะ " ตรีทิพย์ยิ่งโกรธ เขาชอบแกล้งเธอมาตั้งแต่เด็กๆ ชอบเอาขนมปังมายัดใส่ปากทั้งที่เธอบอกว่าไม่อยากกิน เขาก็ยัดเยียดให้เธอกินจนอ้วกแตก " ไอ้พี่ภาม!! " " พูดไม่เพราะ ฟ้องน้าทิพย์ " ภามหันหลังกำลังจะเดินไปแต่ตรีทิพย์มาขวางไว้ " เดี๋ยวๆๆๆ " ภามมองหน้าตรีทิพย์ ทำหน้ายียวนกวนประสาท " ขอโทษๆ ขอโทษแล้ว ห้ามฟ้องแม่ " ตรีทิพย์หน้างอ เธอไม่อยากโดนแม่ตำหนิต่อหน้าคนอื่น ' นิสัยขี้ฟ้องไม่เคยเปลี่ยน ' ภามยิ้มอย่างเป็นต่อ ตรีทิพย์รู้สึกหมันไส้จึงเดินเลี่ยงเข้างาน ภามได้แต่มองตามแล้วยิ้ม ' ก็ยังน่ารักไม่เปลี่ยน แถมน่ารักมากขึ้นซะด้วย ' ภามเดินตามหลังตรีทิพย์เข้ามาในงาน ในขณะที่ตรีทิพย์เดินเข้ามาภายในงาน ก็เป็นช่วงเวลาที่ลัลนากำลังจะโยนช่อดอกไม้ แต่ตรีทิพย์ไม่ได้สนใจ ก็เธอยังไม่พร้อมสละโสดนี่ กำลังจะเดินฝ่าฝูงชนที่อยากสละโสดทั้งหลาย อยู่ๆ ช่อดอกไม้ก็มาตกที่มือเธอพอดิบพอดี ทำเอาเหล่าสาวโสดหนุ่มโสดต่างมองด้วยความอิจฉา แต่ตรีทิพย์ โครตงง !!????? " มายังไงวะ " เธอหันซ้ายหันขวา หันไปข้างหลัง ก็เจอภามที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ภามเดินผ่านเธอไปที่โต๊ะที่พ่อกับแม่เขานั่งอยู่ด้วยสีหน้ายิ้มน้อยๆ ตรีทิพย์เดินมาหาพ่อกับแม่ของเธอ สีหน้ายังคงงงๆ " อ้าวตรี ได้ช่อดอกไม้เหรอลูก เจ้าสาวคนต่อไป ว่าแต่ใครจะมาเป็นลูกเขยแม่น๊า " น้ำทิพย์ถามอย่างอารมณ์ดี หันไปยิ้มกับสามีของเธอ " ได้มายังไงก็ไม่รู้ค่ะ ตรียังงงอยู่เลย แต่ตรียังไม่อยากแต่งงานนะคะ ตรียังไม่พร้อมจะเป็นเจ้าสาว " ตรีทิพย์พูดดักคอพ่อกับแม่ เพราะเธอรู้ว่าพ่อแม่อยากให้เธอแต่งงาน พูดจบเธอก็วางช่อดอกไม้ลงที่โต๊ะอย่างไม่ใยดี " มีแต่คนอยากจะเป็นเจ้าสาวคนต่อไปทั้งนั้น มีแต่ลูกสาวเรานี่มั้งคะ " คุณน้ำทิพย์หันไปพูดกับสามี และต่างหันไปมองหน้าลูกสาวที่ไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย คุณเตชินทร์กับคุณน้ำทิพย์ไม่คิดจะบังคับลูกสาวอยู่แล้ว แต่อยากให้ทุกย่างมันค่อยเป็นค่อยไปกับคนที่ท่านมองไว้ เพราะตรีทิพย์เองก็พึ่งจะเรียนจบ คงอยากทำงานก่อน ที่สำคัญทั้งคุณเตชินทร์ และคุณน้ำทิพย์ ต่างก็เล็งภามมาเป็นลูกเขย แน่ล่ะ สองครอบครัวมีแผนจะดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน แต่ติดที่ตรีทิพย์ดันไม่ชอบภาม โดยที่ทั้งพ่อและแม่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ในเมื่อลูกสาวมันดื้อนัก มันก็ต้องวางแผนกันหน่อย ด้านภามที่นั่งมองตรีทิพย์สายตาพราว แล้วยิ้มในความหน้ามึนของอีกฝ่าย เธอตั้งใจปฏิเสธเขาตั้งแต่เริ่ม ' น่าสนุกแฮะ '