น้ำท่วมชั้นล่างของอาคารผู้ป่วยในจนถึงระดับเอวในเวลาไม่ถึงสี่ชั่วโมง และทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินกว่าที่ใครจะทันได้ตกใจ
“ย้ายวอร์ดขึ้นชั้นสามเดี๋ยวนี้ครับ” มาวัชร์สั่งเสียงเรียบผ่านวิทยุสื่อสาร ขณะยืนอยู่ตรงบันไดหนีไฟที่น้ำกำลังไหลทะลักเข้ามาไม่หยุด
เตียงผู้ป่วยถูกเข็นเรียงเป็นแถว เจ้าหน้าที่ช่วยกันอุ้มคนไข้ที่ลุกไม่ได้ขึ้นบันไดทีละคน เพราะทุกคนรู้ว่าถ้าช้า…คนไข้จะเป็นฝ่ายรับผลแทน
ลิฟต์ถูกตัดการใช้งานตั้งแต่น้ำแตะระดับหัวเข่า เครื่องมือบางอย่างต้องทิ้งไว้ บางอย่างต้องเลือกว่าจะเอาขึ้นก่อนหรือยอมเสียไป
ศูนย์ไฟสำรองถูกยกขึ้นไปอยู่ชั้นลอยเหนือห้องเครื่อง มีเทปกั้นสีแดงขึงรอบพื้นที่ พร้อมป้ายกระดาษเขียนด้วยลายมือว่า
“ห้ามเข้า ไฟฟ้าฉุกเฉิน”
มาวัชร์เดินตรวจซ้ำด้วยตัวเอง เพราะเขารู้ดีว่าถ้าไฟดับ…โรงพยาบาลทั้งแห่งจะกลายเป็นอาคารร้างในทันที
“ใครก็แล้วแต่ อย่าให้มีคนเข้าใกล้ตรงนี้เด็ดขาด” เข
