บางวันที่นีนนาราว่างจากงานถ่ายแบบ เธอก็แวะมาช่วยเพื่อนเลี้ยงลูก พร้อมพานาเนียร์มาด้วย เด็กหญิงตัวน้อยตื่นเต้นกับ “น้องลีล่า” จนต้องยืนเขย่งดูอยู่ข้างคอกเด็ก
“น้องตัวเล็ก” นาเนียร์พูดตาโต “จับ... อยากจับ”
ลลินาหัวเราะ “ยังไม่ได้ค่ะคนเก่ง เดี๋ยวให้นาเนียร์ช่วยร้องเพลงให้น้องฟังก่อน”
นาเนียร์พยักหน้าทันที แล้วเริ่มร้องเพลงเด็กแบบผิดคีย์นิด ๆ แต่ตั้งใจมาก นีนนารายืนมองลูกอยู่ข้าง ๆ ด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะเหนื่อย แต่ก็อบอุ่น
ตอนลีล่าหลับ ผู้ใหญ่ก็ได้พักหายใจบ้าง นีนนาราถามขึ้นเบา ๆ ระหว่างช่วยพับผ้าอ้อม
“ลิล… แล้วนี่จะกลับไปทำงานประจำไหม”
ลลินาชะงักนิดหนึ่ง ก่อนตอบตรง ๆ “ลิลอยากทำนะหนิง”
เธอเงยหน้ามองเพื่อน “แต่ยังไม่ได้ปรึกษาผู้ใหญ่เลย… ลิลยังไม่รู้ว่าคุณแม่จะคิดยังไง คุณรุจจะโอเคไหม”
นีนนาราพยักหน้าเหมือนเข้าใจทุกอย่าง “ก็ค่อย ๆ คุยก็ได้ คุณป้ากับสามีเธอไม่น่าว่าอะไร ผู้หญิงบ้านเขา
