บทที่ 45 //18+

1232 คำ

แกร่ก.. โชคดีที่แม่ของเขาไม่ได้ล็อกห้องไว้ "หนูอย่าเพิ่งตื่นนะลูก..อยากจะได้เพื่อนเล่นไหม..เดี๋ยวพ่อไปหามาให้" เขาแอบกระซิบพูดกับลูกชาย ก่อนที่จะย่างก้าวเข้ามาในห้องของผู้เป็นแม่ มือหนาวางลูกน้อยลงข้างกายของคุณย่าแบบเบาที่สุด ไม่เคยทำอะไรเบาขนาดนี้มาก่อนแล้วในชีวิต ตอนวางแทบจะไม่หายใจเลยด้วยซ้ำ อาทิตย์ค่อยๆ ย่างกรายมาที่ประตู "..ฝากแป๊บเดียวเองนะครับคุณย่า" ก่อนที่จะปิดประตูกลับคืนให้ชายหนุ่มพูดออกมาเบาๆ ..เขาคิดว่าจัดการกับแม่ของลูกเสร็จค่อยกลับมารับลูกไปนอนด้วย เพราะกลัวคุณย่าไม่รู้สึกตัวเดียวพลิกมาทับหลานเข้า "อืมม" กลับมาถึงห้องชายหนุ่มก็จู่โจมด้วยการจูบทันทีโดยไม่รอช้า สองมือพยายามจัดการกับเสื้อผ้าน้อยชิ้นบนเรือนร่างระหง ส่วนปากยังบดขยี้จูบเธอแบบโหยหาโดยไม่ปล่อย พอจัดการกับเสื้อผ้าของเธอจนหมด อาทิตย์ก็เริ่มจัดการกับของตัวเองบ้าง เสื้อผ้าของเขาถอดยากหน่อย เพราะยังอยู่ในชุดทำงา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม