บทที่ 52

1556 คำ

ทุกคนกลับกันไปหมดแล้ว ทิ้งไว้แค่เขาและเธอที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม "ว่ามา..เราจะเอายังไง" ฟังแค่น้ำเสียงก็รู้แล้วว่าเขาคงจะอารมณ์เสียมาก "ฉัน.." ถึงแม้ว่าจะใจกล้าบ้าบิ่นแค่ไหน เธอก็ยังเป็นผู้หญิง ที่ทำไปทุกอย่างเพราะประชด และก็ไม่คิดว่ามันจะมาถึงขั้นนี้ได้ "ฉันอะไร?" นักรบเริ่มพูดด้วยอารมณ์ "ฉันไม่รู้ว่าแม่จะมาเห็นอะไรแบบนี้นี่" ทำไมเธอจะไม่อายที่เขาเห็นร่างกายของเธอ แต่ตอนนั้นกำลังโมโห ก็เลยทำอะไรโดยไม่คิด "เธอรู้ไหม..ว่าเรื่องนี้มันจะไปจบลงที่ไหน" "ยังไงลุงก็ไม่มีเมีย" "ไม่มีเมียแล้วไง ฉันต้องรับเธอเป็นเมียงั้นเหรอ" "ฉันก็ไม่อยากเป็นเมียของลุงเหมือนกันนั่นแหละ" "ไม่อยากเป็น แล้วทำเรื่องพวกนี้ขึ้นมาทำไม" "ฉันไปจากที่นี่ก็ได้!" หญิงสาวลุกขึ้นกำลังจะออกมาที่ประตู แต่ถูกเขาคว้ากลับเข้ามาก่อน "เธอคิดว่าเรื่องมันเกิดขึ้นมาแบบนี้แล้ว เธอจะเดินออกไปได้ง่ายๆ งั้นเหรอ..คนที่เป็นหมาก็คือฉั

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม