"คุณจะกลับไปเอาของที่บริษัทก่อนไหม" ตอนนี้นักรบพาเธอออกมาจากชุมชนสลัมนั้นแล้ว
"ไม่ดีกว่าค่ะ" เพราะใกล้เวลาเลิกงานแล้ว ถ้ากลับไปต้องได้ย้อนกลับมาส่งเธออีกเสียเวลาเขาแย่เลย สามีตัวเองก็ไม่ใช่แต่ใช้เขายิ่งกว่าทาส
..นมของน้องตะวันพรุ่งนี้แม่ค่อยเอามาให้หนูนะลูก เก็บไว้ที่บริษัทของพ่อก่อน .. บริษัทของพ่องั้นเหรอ.. พอคิดมาถึงตรงนี้หัวใจที่ว้าเหว่ รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา ถ้าเขาจำได้ว่าเราเป็นใครก็คงจะดี ..ตะวันรอแม่หน่อยนะลูก แม่กำลังพยายามทำให้พ่อจำแม่ให้ได้ เดี๋ยวอีกหน่อยพ่อก็จะกลับไปกอดหนูแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอไม่ยอมถอยก็คือลูก
ขับรถมาเพียงไม่นานก็ถึงบ้าน
"ขอบคุณค่ะ คุณจะเข้าไปดื่มน้ำหน่อยไหมคะ"
"ไม่ดีกว่าครับวันนี้อยากจะกลับเร็วหน่อย"
"ขับรถดีๆ นะคะ"
พอนักรบส่งวาดเดือนลงที่บ้านแล้วเขาก็ขับรถออกมา
ระหว่างทางก่อนออกจากซอย นักรบก็เห็นน้องสาวของวาดเดือน กำลังเดินเข้ามาในซอย
"จะเรียนจ
