"มีวิธีไหนไหมครับที่จะช่วยให้ผมไม่ต้องห่างจากเธอ" ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่แต่บัดนี้เขาได้นั่งคุกเข่าลงตรงหน้าของพระผู้ทรงศีล เพื่อขอร้องอ้อนวอนท่านให้ช่วยเรื่องนี้
"คุณอย่าทำแบบนี้เลยนะคะ" หญิงสาวรีบเข้ามาห้ามปราม เพราะไม่อยากจะให้พวกท่านลำบากกับเรื่องของเธอและเขามากไปกว่านี้อีกแล้ว
"ผมยอมแล้ว ยอมทุกอย่าง ผมขอแค่อย่างเดียว..ขอให้ได้ดูแลลูกกับเมียของผมด้วยเถอะนะครับ" มือทั้งสองข้างได้ถูกยกขึ้นมาพนมกราบไหว้ขอร้อง
"งือออ" เสียงร้องไห้ของหญิงสาว เธอสงสารผู้เป็นสามีมาก..มากกว่าสงสารตัวเองสะอีก
"คุณอย่าร้องไห้เลยนะ" เขาหันมาปลอบทั้งๆ ที่ยังคุกเข่าอยู่ตรงนั้น
"ถ้าไม่อยากให้ฉันร้องไห้ คุณก็เลิกทำแบบนี้สักทีสิ.. ฉันอยู่ได้ค่ะ ฉันดูแลลูกคนเดียวได้" เธออยากจะกุมมือเขา แต่ก็ทำได้แค่พูดปลอบ
สิ่งที่ทั้งสองทำอยู่ มันหน่วงมากสำหรับคนที่มอง
"กรรมนี้จะแก้ได้ด้วยการที่พวกโยมทั้งสองแยกจากกัน 240 วัน"
"แต่
