“เพื่อนมึงเป็นถึงหลานอธิการบดี ไม่อยากจะมาสอบแบบนี้ก็ไม่มาได้เหรอวะ ชักจะเหลวไหลใหญ่แล้วนะ”
ถึงแม้ว่าท่าทางของเอเดนดูจะไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรมากมาย ทำเหมือนแค่กล่าวขึ้นมาลอย ๆ ในระหว่างนั่งพักเที่ยงเพื่อรอสอบวิชาต่อไป ซึ่งวาโยนั้นก็ยังเอาแต่สนใจหนังสือตรงหน้าอยู่
ทั้งที่มันก็แค่วิชาเลือกที่พวกเขาตั้งใจลงเก็บเกรดกันก็เท่านั้น อ่านครั้งสองครั้งก็คงจะพอสำหรับการสอบวันนี้แล้ว แต่อีกฝ่ายที่เพิ่งเดินถือกาแฟขึ้นมาวางตรงหน้าได้ไม่นานก็คงจะทราบดีว่าลึก ๆ เอเดนเป็นห่วงคิร่าไม่ได้ต่างกันเลย
ทว่าจะทำอย่างไรได้ก็ในเมื่อวันนั้นวาโยแยกกับคิร่าที่ร้านเหล้าแล้วรีบไปดูอาการของคนที่ให้เอเดนพาไปส่งโรงพยาบาลต่อ ตอนแรกก็คิดเช่นกันว่าคิร่าคงจะตามมาดูพริ้มสักหน่อย แต่จนแล้วจนรอดก็ต้องเป็นพวกเขาที่ไปส่งหญิงสาวเอง เนื่องจากเธอไม่ได้บาดเจ็บส่วนไหนมากนัก มีเพียงรอยมือของเขียนฝันที่ขึ้นสีช้ำบางจุด แต่โดนตบจนเลือดกลบป
