ฮือ...ใบข้าวร้องโวยวายอยู่ในใจ เขาจะมาทักเธอทำไม เธอไม่อยากทัก ไม่อยากตอบ แต่นั่นมันเป็นการเสียมารยาทมากเกินไป ใบข้าวสูดลมหายใจลึก เธอเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ท่านรอง และเอ่ยทักทายเขาตามมารยาท
“สวัสดีค่ะท่านรอง”
ครืด...
“อื้อ !”
ใบข้าวเซเล็กน้อย เข่าแทบทรุด เพราะเสียวจนปั่นป่วนไปหมด อีกนิดเดียวก็จะแตกแล้ว เธอเกาะแขนสามีไว้แน่น
“คุณใบข้าวคงไม่สบายมาก หน้าตาไม่ดีเลย ผมไม่รบกวนแล้วครับ เชิญครับคุณทิว หายไว ๆ นะครับ คุณใบข้าว”
“ขอบคุณค่ะ ท่านรอง”
ครืด...
ใบข้าวกัดฟันแน่น เธอเกาะแขนแกร่งด้วยมือไม้ที่สั่นเทา เงยหน้ามองสบตาสามีอย่างอ้อนวอน ทว่าคนใจร้ายไม่เห็นใจเธอสักนิด เขากดปุ่มค้างไว้ที่ความเร็วระดับเริ่มต้น แต่แค่นั้นก็ทำให้ใบข้าวเสียวจนน้ำตาเอ่อคลอเต็มหน่วย
“พี่ทิว...ปิดก่อนได้ไหมคะ หนูไม่ไหวแล้ว จะแตกแล้ว”
ทิวมองหน้าเมียแล้วยิ้มอ่อนบาง
“เดินไม่ไหวเหรอครับ”
“อือ...หนูไม่ไหวแล้ว”
“พี่อ
