“เปล่าค่ะ ลินแค่…”
“ผมว่า ลินไปอาบน้ำเถอะ จะได้สบายเนื้อสบายตัว ผมไปทำอาหารเช้าไว้รอลินดีกว่า”
แทนไทจูบหน้าผากมนอีกครั้ง ก่อนจะคลายวงแขน และลงจากเตียง ออกจากห้องนอนเข้าครัวทำอาหารไว้รอเมีย
ลินดาลุกขึ้นนั่ง เธอมองประตูที่ปิดลงแล้วถอนหายใจ แม้จะรู้สึกผิด แต่ในเมื่อเธอได้ทำลงไปแล้ว เธอไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้ เธอก็ต้องใช้ชีวิตต่อไป ทำตัวให้เป็นปกติ สามีของเธอจะได้ไม่น้อยใจ
“ที่รัก”
เสียงหวานของภรรยาทำให้คนที่เพิ่งจัดโต๊ะอาหารเช้าเสร็จหันไปยิ้มให้เธอ แทนไทเดินเข้าไปหาภรรยา เขาโอบกอดเอวบาง แล้วพาเธอเดินมานั่งที่เก้าอี้ เขารินน้ำเปล่าและน้ำส้มให้เธอ แล้วก็เลื่อนจานอาหารมาตรงหน้า ก้มลงหอมแก้มนวล และนั่งลงที่เก้าอี้ข้างกัน
“ลินรู้สึกผิดจังเลยค่ะ ปล่อยให้สามีทำอาหารเช้า ตัวเองนอนตื่นสาย”
แทนไทจับมือบางมากุมไว้ เขามองหน้าภรรยาแล้วบอกกับเธอว่า
“ลินไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรเลยนะครับ ทุกสิ่งทุ
