เสียงพูดคุยกันเสียงดังดังเข้ามาในบ้านจนเจ้าของบ้านต้องรีบวิ่งไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เทียนหอมยืนมองเด็กทั้งสองคนที่กำลังยืนเถียงกันแย่งของเล่นกันไปมา จนคนเป็นแม่ส่ายหน้า
“อันนี้ของพี่นะ”
“อันนี้ของพี่เหมือนกัน!” ไม่มีใครยอมใครคนนั้นก็จะเป็น คนนี้ก็จะเป็นพี่สรุปไม่มีใครอยากเป็นน้อง
“หม่ามี้นี่ของพี่”
น้องพาร์ทที่แย่งของกลับมาคืนมาไม่ได้จึงหันมาฟ้องเทียนหอม พร้อมกับน้ำตาไหลเพราะถูกแย่งของเล่นไป
“พี่พอร์ชหม่ามี้บอกว่ายังไง ของเล่นหม่ามี้ซื้อให้คนละชิ้นยังมาแย่งกัน รู้ไหมว่าหม่ามี้ต้องทำงานหนักแค่ไหนกว่าจะได้เงินมา”
น้องพอร์ชที่ได้ยินแบบนั้นจึงคืนของเล่นให้น้องไป พร้อมกับวิ่งเข้ามากอดเทียนหอม ซึ่งเทียนหอมนั่งลงให้ลูกชายกอด
“พี่ขอโทษค่าบ ต่อไปพี่จะช่วยหม่ามี้หาเงินจะได้มาซื้อของเล่น”
“น่ารักที่สุดเลย” ลูกชายทั้งสองคนของเทียนหอมมีใบหน้าที่คล้ายกับพ่อของพวกเขามาก มีแต่ดวงตากับริมฝีปากที่ได้แม
