หนึ่งชั่วโมงต่อมา…
“ในที่สุดก็ได้เจอกันนะครับหมอวอร์ม” เสียงของผู้ชายร่างสูง ใบหน้าจัดว่าหล่อเหลอ
“รู้จักผมด้วยเหรอ” ผมถามเมื่อผู้ชายคนนั้นมายืนตรงหน้าผม
“ไอก็ต้องรู้จักสามีของเพื่อนไอสิ My name is way” ผู้ชายตรงหน้าพูดและเดินเลี่ยงผ่านผมไปที่เตียง ซึ่งมอร์ฟีนเธอนอนอยู่ตรงนั้น ระหว่างที่เขาเดินผ่านผมไป กลิ่นตัวของเขาโชยมาเตะที่จมูกของผม
มันคือกลิ่นเดียวกันกับวันที่มอร์ฟีนเธอไปที่คอนโดนั้น
แสดงว่าผู้ชายคนนี้คือคนที่มอร์ฟีนไปเจอสินะ หน้าตามันจัดว่าหล่อเลยล่ะ
เวย์มันนั่งลงข้างเตียงแล้วยื่นมือไปลูบที่ศีรษะของเมียผม มืออีกข้างก็จับไปที่มือของเมียผม
แม่งเอ๊ย!
ผมทนไม่ได้ที่เห็นคนอื่นที่ไม่รู้จักมาแตะต้องมอร์ฟีน แต่แม่ง พูดยากว่ะ จะโวยวายก็ไม่ใช่เรื่อง สถานการณ์ตอนนี้โคตรอึดอัดหัวใจ
แล้วไอ้นอสแม่งหายหัวไปไหนวะ
ไอ้เดรคก็คลานมารึไง ช้าฉิบหาย!
“ไอบอกยูแล้วว่าให้ไอจัดการมัน ถ้าเราฆ่ามันตั้ง
