ก๊อก ก๊อก…
“วอร์ม วอร์มเป็นอะไรรึเปล่า ทำไมเข้าห้องน้ำนาน” นานเหรอวะทำไมผมคิดว่ามันแค่แป๊บ ก็ตอนนี้ใจผมมันยังไม่เย็นสักนิดเลย
“ท้องเสียน่ะฟีน” กูเลยต้องมาหาเรื่องโกหกไปด้วยเลย
“งั้นเดี๋ยวฟีนลงไปเอายามาให้นะ” ก็ยังดูเป็นห่วงเป็นใยผัวอย่างผมเหมือนเดิม แล้วเธอไปเจอใคร กลิ่นที่ติดตัวมามันเป็นของใคร ผมอยากได้คำตอบ อยากได้มาก ๆ อยากจะจับเธอบีบปากแล้วเค้นถามเอาความจริง แต่ความป่าเถื่อนแบบนั้นผมไม่อยากทำกับเธอ
โอ๊ย! กูเครียด กูไม่เข้าใจตัวเอง ว่าต้องทำอะไร ต้องการอะไร
“ครับ” ผมตอบสั้นง่าย ๆ
ตอนนี้ผมควรจะจัดการกับตัวเองยังไงดี สำหรับเวลาที่ต้องเจอหน้าเธอแล้วผมจะไม่เผลอตะคอกใส่เธอ
จะต้องทำยังไงเธอถึงจะไม่ระแคะระคายว่าผมนั้นรู้ว่าเธอไปไหนมา
อันดับแรกตอนนี้กูควรฉีดยาระงับประสาท บวกกล่อมประสาทด้วยยิ่งดี เพราะรู้สึกว่าตอนนี้กูกำลังเริ่มหลอนละ เอาแบบที่ไม่อาละวาดเมียที่กำลังท้องอยู่ มีอะไรตอนนี้ก
