บทที่ 108

1461 คำ

"มาทำไมอีก" โลกันตร์ถามออกไปเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่เดินเข้ามา ในขณะที่เขากำลังจะยกเหล้าขึ้นดื่ม สายตาคมกรอกไปเห็นผู้หญิงที่เดินตามหลังพร้อมรบเข้ามาด้วย แต่ชายหนุ่มไม่คิดจะสนใจ เขายังยกเหล้าขวดนั้นขึ้นดื่มแบบเพียวๆ "คุณทำอะไร หยุดเดี๋ยวนี้นะ" ลูกหว้ารีบเดินเข้าไปแย่งเหล้าขวดนั้นออกจากมือ แต่โลกันตร์กระชากกลับมาด้วยแรงที่มีมากกว่า เธอก็เลยต้องได้ปล่อย เขายังดื่มต่อไป โดยที่ไม่สนใจสายตาสองคู่ที่มองมา "เมื่อคืนก็เป็นแบบนี้แหละ" พร้อมรบพูดกับน้องสาว ส่วนลูกหว้าได้แต่มองตาละห้อย เพราะเธอก็ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว เพล้ง! พอเหล้าหมดขวดโลกันตร์ก็ขว้างไปที่มุมเดียวกับที่โยนแก้วไป จนแตกกระจาย "กรี๊ดด" ลูกหว้าตกใจมากจนรีบเอามือขึ้นมาปิดหูไว้ สายตาโลกันตร์มองมาแบบเป็นห่วง แต่เขาก็รีบปรับอารมณ์ของตัวเอง "บอกให้กลับไปไง ขนกันมาสมเพศผมหรือไง" "ทำไมนายถึงคิดแบบนี้" พร้อมรบถามกลับไปทันควัน "แบบนี

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม